Advertisement
อัปเดทล่าสุด : อาทิตย์ 17 พฤศจิกายน 2562 : carefor.org อัปเดททุกวัน
Carefor ใหม่ arrow กำลังใจ arrow นี่ไง...น้ำใจเพื่อน
สื่อสารด้วยหัวใจ
สื่อสารด้วยหัวใจ
บ้านใส่ใจ Carefor.org
Carefor ใหม่
ความรัก
กำลังใจ
ตั้งสติ
ถาม-ตอบปัญหากับลุงริศ
ติดต่อลุงริศ
ชวนเพื่อนๆมาที่นี่นะครับ
Careforปี19ยินดีต้อนรับ
โดยเฉพาะท่านที่ออนไลน์
ในขณะนี้ทั้ง 108 ท่าน

ค้นหา-ใส่คำแล้วEnter
เพื่อนร่วมทาง

ท่านพุทธทาส-สวนโมกข์
กลุ่มค่ายนิสิตนักศึกษาอาสาพัฒนาฯ
นักศึกษาคาทอลิก
ฟังธรรม
พระไพศาล
จิตวิวัฒน์
สวนเจ็ดริน
สันติวนา
แก้วไดอารี่
ยุติธรรม&สันติ
เสมสิกขาลัย
เพื่อผู้บริโภค
GreenPeace
บ้านนอก
ธนาคารจิตอาสา
นี่ไง...น้ำใจเพื่อน พิมพ์เรื่องนี้ ส่งเมลเรื่องนี้ให้เพื่อน
Image
"แกพูดอย่างนี้ได้อย่างไร เพื่อนย่อมต้องร่วมทุกข์กับเพื่อน
บัดนี้มีภยันตราย แกจะให้ข้าทอดทิ้งแกหนีเอาตัวรอดแต่ผู้เดียวได้อย่างไร

 



ในความหมายของคำว่า "เพื่อน" นั้น ...
มีผู้เชี่ยวชาญด้านอักษรศาสตร์ทั่วโลกเป็นจำนวนมาก
ได้พยายามให้นิยามไว้
ให้เราเข้าใจคำว่า "เพื่อน" ในแง่มุมที่หลากหลาย

เช่น เพื่อน คือ คนรู้ใจที่อยู่ใกล้ตัวเรา
เพื่อน คือ ใครก็ได้ที่เข้าอกเข้าใจเรา
และเพื่อน คือ คนสำคัญที่เราจะพบได้ ยามที่เรามีทุกข์ที่สุดในชีวิต

ในสมัยราชวงศ์ฮั่น มีคนที่รักเพื่อนยิ่งกว่าชีวิตคนหนึ่ง ชื่อ "สินป๋อจี้ "
วันหนึ่งได้ข่าวว่าเพื่อนที่อยู่ห่างไกลถึงพันลี้กำลังป่วยหนัก
จึงรีบเดินทางไปเยี่ยม ใช้เวลาหลายวันกว่าจะถึงเมืองที่เพื่อนอาศัยอยู่

แต่ปรากฏว่า เมืองนั้นกำลังตกอยู่ในวงล้อมของทหารต่างชาติ
สินป๋อจี้หาทางเล็ดลอดเข้าเมืองไปเยี่ยมเพื่อนจนได้
เพื่อนพูดกับสินป๋อจี้ด้วยความตื้นตันใจว่า

 

" ขอบคุณที่เพื่อนมาเยี่ยมข้าในยามนี้
เมืองนี้คงต้านทานการโจมตีของทหารต่างชาติไม่ไหว คงต้องแตกในไม่ช้า
ข้าเป็นคนใกล้ตายแล้ว เมืองแตกหรือไม่แตกไม่สำคัญสำหรับข้าหรอก
แต่สำหรับแกไม่มีความจำเป็นที่จะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่
แกรีบหาทางหนีเอาตัวรอดเถอะ "

สินป๋อจี้ตอบทันทีโดยไม่ต้องคิดว่า
" แกพูดอย่างนี้ได้อย่างไร เพื่อนย่อมต้องร่วมทุกข์กับเพื่อน
บัดนี้มีภยันตราย แกจะให้ข้าทอดทิ้งแกหนีเอาตัวรอดแต่ผู้เดียว
ข้าทำตัวไร้คุณธรรมอย่างนี้ไม่ได้เด็ดขาด "

เมื่อเมืองถูกตีแตก พวกทหารต่างชาติบุกเข้าเมือง
ตรวจค้นไปทุกครัวเรือนเห็นบ้านเรือนถูกทอดทิ้งรกรุงรัง
ผู้คนหนีหายไปหมด
มีอยู่บ้านเรือนแห่งเดียวที่ยังดูเรียบร้อย
เมื่อทหารต่างชาติกรูกันเข้าไปในเรือน
เห็นสินป๋อจี้นั่งอยู่อย่างสงบเสงี่ยม

นายทหารตะคอกว่า
"กองทัพของเรา ยกไปถึงไหนก็ปราบเรียบไปถึงที่นั่น
มีแต่ผู้คนหนีเอาตัวรอดกันทั้งนั้น แกกล้าอย่างไรถึงไม่หนี แกคิดจะต่อสู้หรือ?"

สินป๋อจี้ตอบว่า
"ข้าไม่ใช่คนเมืองนี้ ข้าเพียงแต่มาเยี่ยมเพื่อนที่กำลังป่วยหนัก
ข้าไม่อาจทอดทิ้งเขาไปเมื่อภยันตรายมาถึง พวกแกจะฆ่าก็ฆ่าข้าเถอะ
อย่าฆ่าเพื่อนข้าซึ่งเจ็บปวดทรมานไม่สามารถช่วยตัวเองได้เลย"

ทหารต่างชาติได้ฟังดังนั้นถึงกับนิ่งอึ้งไปนานสองนาน
แล้วคนเป็นหัวหน้าก็พูดว่า

"คนคนนี้มีน้ำใจรักเพื่อนเลอเลิศ
หากเราฆ่าเขา ชื่อเสียงของเราก็จะเหม็นฉาวโฉ่
อย่ากระนั้นเลย เห็นแก่น้ำใจเลอเลิศของเขา
เราถอนทหารออกจากเมืองนี้กันเถอะ"

เมืองนั้นจึงไม่ถูกย่ำยีแหลกลาญ
เพราะความมี "น้ำใจรักเพื่อน"ของสินป๋อจี้

- - - - - - - - - - - - - - - - -

โลกของเราใบนี้ยังมี " น้ำใจของเพื่อน" อยู่ในทุกๆทวีป ทุกๆประเทศ
ทุกๆมุมเมือง ทุกๆหนแห่ง

เพราะน้ำใจเพื่อน แท้จริงนั้น กว้างใหญ่ไพศาล
และมีอยู่รอบข้างกายเราเสมอ

โดยเฉพาะ น้ำใจของเพื่อนที่เป็นดั่ง กัลยาณมิตรของเรา ...
โปรดถนอมรักษา และหวงแหนน้ำใจของกัลยาณมิตรไว้เถิด

เพราะน้ำใจเพื่อน คือ
ทุกสิ่งทุกอย่างแห่งการดำเนินชีวิตที่ดีงามของเรา

นับจากวันนี้จนถึงจุดหมายปลายทาง.
ด้วย รัก และ ปรารถนาดี



ขอขอบคุณ คุณ Boosakorn Lerdpaisalwong ที่ส่งเรื่องดีๆมาให้เราได้อ่านกัน

เชิญแสดงความคิดเห็น
ชื่อ:
หัวข้อ:
ความคิดเห็น:



กรุณาใส่รหัสที่เห็น:* Code

ความคิดเห็น

ขับเคลื่อนโดย อโกคอมเม้นท์ ๒.๐!

< ก่อนหน้า   ถัดไป >

"บ้านใส่ใจ" สนับสนุนผู้คนให้ค้นพบ&แบ่งปันสิ่งดีที่มีอยู่ เพื่อประโยชน์สุขของมหาชน
Carefor.org ©1997 ออกแบบ, ขับเคลื่อนด้วย "แมมโบ้ลายไทย" GNU/GPL License