Advertisement
อัปเดทล่าสุด : อังคาร 12 พฤศจิกายน 2562 : carefor.org อัปเดททุกวัน
Carefor ใหม่ arrow กำลังใจ arrow นิทานดวงดาว
สื่อสารด้วยหัวใจ
สื่อสารด้วยหัวใจ
บ้านใส่ใจ Carefor.org
Carefor ใหม่
ความรัก
กำลังใจ
ตั้งสติ
ถาม-ตอบปัญหากับลุงริศ
ติดต่อลุงริศ
ชวนเพื่อนๆมาที่นี่นะครับ
Careforปี19ยินดีต้อนรับ
โดยเฉพาะท่านที่ออนไลน์
ในขณะนี้ทั้ง 111 ท่าน

ค้นหา-ใส่คำแล้วEnter
เพื่อนร่วมทาง

ท่านพุทธทาส-สวนโมกข์
กลุ่มค่ายนิสิตนักศึกษาอาสาพัฒนาฯ
นักศึกษาคาทอลิก
ฟังธรรม
พระไพศาล
จิตวิวัฒน์
สวนเจ็ดริน
สันติวนา
แก้วไดอารี่
ยุติธรรม&สันติ
เสมสิกขาลัย
เพื่อผู้บริโภค
GreenPeace
บ้านนอก
ธนาคารจิตอาสา
นิทานดวงดาว พิมพ์เรื่องนี้ ส่งเมลเรื่องนี้ให้เพื่อน
Image
นานแสนนานมาแล้ว ดวงดาวเล็กๆ มากมาย โดดเดี่ยวเดียวดาย ไม่มีแสงสว่าง และไม่เคยเป็นมิตรกับใคร จนกระทั่งในคืนอันมืดมิดที่สุดคืนหนึ่ง...

 


นานแสนนานมาแล้ว ดวงดาวเล็กๆ มากมาย
ก่อกำเนิดขึ้นในจักรวาลอันกว้างใหญ่ ล่องลอยอยู่แสนไกล โดดเดี่ยวเดียวดาย และหนาวเย็น
ไม่มีแสงสว่าง ไม่เคยถูกสังเกตเห็น และไม่เคยเป็นมิตรกับใคร
จนกระทั่งในคืนอันมืดมิดที่สุดคืนหนึ่ง

เด็กหญิงน้อยๆ คนหนึ่งพลัดหลงกับพ่อแม่ของเธอขณะเดินทางกลับบ้าน
เด็กน้อยเดินวกไปเวียนมาจนหลงเข้าไปในป่าใหญ่…ห่างไกลจากบ้านของเธอออกไปทุกที

หลังจากร้องไห้คิดถึงบ้านจนเหนื่อยอ่อนเด็กหญิงนอนหลับไปบนพื้นหญ้าใต้ท้องฟ้ายามราตรี
อันมืดมิดและในขณะที่นอนหลับอยู่นั้น ความฝันของเด็กน้อยล่องลอยไปแสนไกล

เธอฝันถึงบ้านอันอบอุ่น กองไฟกองใหญ่และการละเล่นรอบกองไฟในค่ำคืนอันหนาวเหน็บ

ความฝันของเด็กหญิงน้อยๆ ช่างแสนอบอุ่นเปี่ยมด้วยความหวัง มีพลัง
และทอประกายสว่างไสวไปถึงดวงดาวอันไกลโพ้น

"มีบางสิ่งบางอย่างกำลังเกิดขึ้นกับฉัน"

ดวงดาวเล็กๆ ดวงหนึ่งพึมพำ
ขณะตัวของมันค่อยๆอุ่นขึ้น
และอุ่นขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับมีแสงระยิบระยับเกิดขึ้นจากภายใน

"ดูฉันสิ อบอุ่นและสว่างไสว ไปทั้งดวงเลย"
ดวงดาวเล็กๆ ผู้ตื่นเต้นใจดีร้องบอกกับดวงดาวซึ่งอยู่ใกล้มันมากที่สุด

"เธอทำได้ยังไงนะ"
เพื่อนดวงดาวต่างถามเป็นเสียงเดียวกัน

"ฉันเพียงแต่มองลงไปบนพื้นโลก
เห็นเด็กผู้หญิงเล็กๆคนหนึ่งนอนหลับอยู่คนเดียวกลางป่า
และรู้สึกว่าอยากช่วยให้เธอกลับบ้านได้…ก็เท่านั้นเอง"

ดวงดาวที่สว่างไสวร้องตอบ

"มันน่าจะมีอะไรพิเศษไปกว่านั้น"
ดวงดาวทั้งหลายยังคงพูดคุยกันเสียงดัง
จนเด็กหญิงน้อยๆรู้สึกตัวตื่นขึ้นและมองขึ้นไปบนฟ้า

"แปลกจริง ฉันมองเห็นอะไรบางอย่าง
ส่องแสงเป็นประกายอยู่ข้างบนโน้นด้วย เป็นดวงแสงเล็กๆ ที่สวยที่สุดเลย"

เด็กหญิงบอกกับตัวเองและลุกขึ้นเดินตามไปในทิศที่แสงนั้นกะพริบส่อง


ไม่นาน เธอเดินกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย
เด็กหญิงเล่าเรื่องแสงวิบวับบนท้องฟ้า
ซึ่งนำทางเธอกลับบ้านให้พ่อแม่และเพื่อนๆ ของเธอฟัง

"ฉันอยากกลับบ้านมากจนนอนหลับฝันถึงบ้าน
แสงสว่างบนท้องฟ้าคงอยากทำให้ความฝันของฉันเป็นจริง"

นับแต่นั้นมา ผู้คนก็เริ่มมองหาดวงแสงเล็กๆในท้องฟ้ายามราตรี
และเรียกสิ่งนั้นว่าดวงดาว

ส่งความหวังและความฝันของพวกเขาเดินทางไป
มีความสุขกับการได้ฝันใฝ่ และมีความหวังที่สดใสรออยู่ปลายทาง

ในขณะเดียวกัน ดวงดาวบนท้องฟ้าต่างเฝ้ามองลงยังพื้นดิน
และเรียกสิ่งที่ส่องแสงเป็นประกายสว่างไสวในหัวใจของผู้คนว่า

ความฝัน กับความหวัง
และยังคงทอแสงแห่งความปรารถนาดีลงมาสู่ผู้คน…
..........นับแต่นั้นเป็นต้นมา

------------------------------------------------
คัดลอกจาก รักษิตา. "เรื่องเล่าประจำสวน" มติชนรายวัน .

เชิญแสดงความคิดเห็น
ชื่อ:
หัวข้อ:
ความคิดเห็น:



กรุณาใส่รหัสที่เห็น:* Code

ความคิดเห็น

ขับเคลื่อนโดย อโกคอมเม้นท์ ๒.๐!

< ก่อนหน้า   ถัดไป >

"บ้านใส่ใจ" สนับสนุนผู้คนให้ค้นพบ&แบ่งปันสิ่งดีที่มีอยู่ เพื่อประโยชน์สุขของมหาชน
Carefor.org ©1997 ออกแบบ, ขับเคลื่อนด้วย "แมมโบ้ลายไทย" GNU/GPL License