Advertisement
อัปเดทล่าสุด : พุธ 21 สิงหาคม 2562 : carefor.org อัปเดททุกวัน
Carefor ใหม่
"ความรู้สึกของฉัน คือความรับผิดชอบของฉัน" พิมพ์เรื่องนี้ ส่งเมลเรื่องนี้ให้เพื่อน
Image
ผมมักจบท้ายโดยพูดว่า เขาจะรู้สึกอย่างไรต่อไปนั้น "นั่นเป็นเรื่องของเขา"...

 



เมื่อผมได้ยินเรื่องราวความตึงเครียดของผู้คน
ความตึงเครียดระหว่างความสัมพันธ์

ผมมักเริ่มด้วยการรับฟังในช่วงเวลาหนึ่ง
เพียงพอที่เขาจะทำอะไรบางอย่างเพื่อคลี่คลายความตึงเครียดของเขาแล้ว
ผมมักจบท้ายโดยพูดว่า เขาจะรู้สึกอย่างไรต่อไปนั้น "นั่นเป็นเรื่องของเขา"

หลายคนที่ได้ยิน อาจรู้สึกแปลกใจ หรือรู้สึกจี๊ดในใจว่า
พูดอย่างนี้เหมือนกับไร้น้ำใจเลย

.............................

แต่จริงๆแล้ว เมื่อผมพูดว่า  "นั่นเป็นเรื่องของเขา"
ผมไม่ได้พูดเพราะไร้น้ำใจ...แต่ผมพูด "เพราะเห็นแก่เขา"
พูดเพราะอยางช่วยนั่นเอง...
พูดอย่างนี้ อาจทำให้คนที่ได้ยินยิ่ง งง ไปใหญ่
มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่...

ถ้าท่านสนใจ ผมจะเล่าให้ฟังครับ...

ถ้าท่านสนใจ ผมจะเล่าให้ฟังครับ...

.....................................

สำหรับผมแล้ว...
เวลาที่ผมพูดว่า "นั่นเป็นเรื่องของเขา"
เบื้องหลังคำพูดนี้มาจาก
"ความรู้สึกของฉันคือความรับผิดชอบของฉัน"
(My feeling is my responsibility)

และในทางกลับกันเหมือนจะบอกว่า
"ความรู้สึกของคุณคือความรับผิดชอบของคุณ"
(Your feeling is your responsibility)

ผมชอบสนับสนุนและให้คุณค่ากับการค้นพบตนเอง...
สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งคือการค้นพบว่า

"อิสระและความรับผิดชอบเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องเป็นเนื้อเดียวกัน"

เมื่อมีความไม่สบายใจในความสัมพันธ์กับคนๆหนึ่ง
แล้วเขาเลือกที่จะไม่พูดออกมา
ผลก็คือ เขาอาจอึดอัดใจ และไม่สบายใจมากยิ่งขึ้น

แต่ถ้าเขาเลือกพูดความไม่สบายใจของเขากับคนๆนั้น
เขาก็อาจพบกับความขัดแย้งและไม่สบายใจมากขึ้นเช่นกัน

ในทางกลับกัน เขาอาจพบว่า
พูดแล้วสบายใจ
และพูดแล้วเกิดความเข้าใจกันได้ด้วยครับ

นั่นคือการเรียนรู้ชีวิตว่า
เขามีอิสระและความรับผิดชอบกับความสัมพันธ์
เขาจะมีความสัมพันธ์กับตนเองและคนอื่นอย่างไร... ให้เกิดความพอดี...
นั่นเป็นบทเรียนที่น่าตื่นเต้นและมีชีวิตชีวาบทหนึ่งของชีวิต
ไม่มีใครสามารถเรียนรู้แทนเขาได้...

ด้วยเหตุนี้ ผมจึงไม่ค่อยโอบอุ้มความรู้สึกของผู้คนในยามที่มีความตึงเครียดต่อกัน
หรือขัดแย้งกัน.... เปรียบเสมือนกับว่า...

ถ้าผมมีหลาน ผมอยากเห็นหลานเป็นคนที่รับมือกับความรู้สึกของตนเอง
และคนอื่นได้อย่างอิสระและมีความรับผิดชอบ
เพราะผมรู้ว่า ผมไม่สามารถโอบอุ้มความรู้สึกของหลานได้ทุกที่ ทุกเวลา...

อีกอย่างหนึ่งก็คือ ผมมักรู้สึกหนักใจเสมอ เมื่อผมคิดจะโอบอุ้มความรู้สึกของคนอื่น
เพราะผมพบว่า ผมไม่สามารถจะโอบอุ้มความรู้สึกของใครให้รู้สึกดีหรือไม่ดีได้
มิหนำซ้ำ ยังทำให้ผมติดในบ่วงพันธนาการของผิดหวังกับตัวเองที่ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นไม่ได้
ความรู้สึกของผมผันแปรไปตามคนอื่น จนไม่มีความสุข และช่วยเขาก็ไม่ได้อีกด้วย

..........................................

เมื่อผมกลับมารับผิดชอบ กลับมาดูแลความรู้สึกของตนเอง
ผมรู้สึกเข้มแข็งขึ้น ที่จะยืนอยู่เพื่อทำสิ่งสำคัญของชีวิตต่อไป
และเพื่อดูแลคนอื่นได้อย่างเบา สบาย โปร่ง โล่งใจ...

(ไม่หนักใจจนเผลอเอาอารมณ์เสีย อารมณ์เดือดไปใส่เขา)

และเช่นเดียวกัน เมื่อผมพูดว่า "นั่นเป็นเรื่องของเขา"
เพื่อสนับสนุนให้เขาเปิดพื้นที่ที่เป็นอิสระ และ รับผิดชอบชีวิตของเขา
เขาจะเกิดความภูมิใจในชีวิตของเขา เพราะเขายืนบนตัวของเขาเองได้
แทนที่จะรอรับการโอบอุ้มจากเราตลอดเวลา

และสิ่งนี้เอง จะยิ่งทำให้เราช่วยเขาได้มากยิ่งขึ้นไปอีกด้วย
เพราะคำพูดที่ว่า  "นั่นเป็นเรื่องของเขา"
ไม่ได้พูดด้วยความไร้น้ำใจ
แต่พูด... "เพราะเห็นแก่เขา" ....นั่นเอง


.....................................

...ท่านคิดว่าจริงอย่างที่ผมเขียนแบ่งปันไหมครับ???....

--------------------------------------
บันทึกการเดินทางของชีวิต
นริศ มณีขาว
2 พฤศจิกายน 2553

เชิญแสดงความคิดเห็น
ชื่อ:
หัวข้อ:
ความคิดเห็น:



กรุณาใส่รหัสที่เห็น:* Code

ความคิดเห็น
ชื่นชม
เขียนโดย ซ้ง เมื่อ 2014-09-02 15:29:50
ชอบมาก กับบทความนี้ครับ

ขับเคลื่อนโดย อโกคอมเม้นท์ ๒.๐!

< ก่อนหน้า   ถัดไป >

"บ้านใส่ใจ" สนับสนุนผู้คนให้ค้นพบ&แบ่งปันสิ่งดีที่มีอยู่ เพื่อประโยชน์สุขของมหาชน
Carefor.org ©1997 ออกแบบ, ขับเคลื่อนด้วย "แมมโบ้ลายไทย" GNU/GPL License