Advertisement
อัปเดทล่าสุด : พฤหัสบดี 21 พฤศจิกายน 2562 : carefor.org อัปเดททุกวัน
Carefor ใหม่ arrow กำลังใจ arrow นิทาน..."ทำไมเด็กชอบตุ๊กตาหมี"
สื่อสารด้วยหัวใจ
สื่อสารด้วยหัวใจ
บ้านใส่ใจ Carefor.org
Carefor ใหม่
ความรัก
กำลังใจ
ตั้งสติ
ถาม-ตอบปัญหากับลุงริศ
ติดต่อลุงริศ
ชวนเพื่อนๆมาที่นี่นะครับ
Careforปี19ยินดีต้อนรับ
โดยเฉพาะท่านที่ออนไลน์
ในขณะนี้ทั้ง 106 ท่าน

ค้นหา-ใส่คำแล้วEnter
เพื่อนร่วมทาง

ท่านพุทธทาส-สวนโมกข์
กลุ่มค่ายนิสิตนักศึกษาอาสาพัฒนาฯ
นักศึกษาคาทอลิก
ฟังธรรม
พระไพศาล
จิตวิวัฒน์
สวนเจ็ดริน
สันติวนา
แก้วไดอารี่
ยุติธรรม&สันติ
เสมสิกขาลัย
เพื่อผู้บริโภค
GreenPeace
บ้านนอก
ธนาคารจิตอาสา
นิทาน..."ทำไมเด็กชอบตุ๊กตาหมี" พิมพ์เรื่องนี้ ส่งเมลเรื่องนี้ให้เพื่อน
Image
เด็กหญิงเล็กๆ คนหนึ่งเกิดพลัดหลงกับพี่ๆ
เธอพยายามหาทางกลับบ้าน
แต่ทว่าเด็กหญิงเดินพลางร้องไห้พลาง
จนหลงเข้าไปในป่าลึกมากขึ้นทุกที...

 


นานมาแล้ว...สมัยที่คนเรายังอาศัยอยู่ใกล้ป่าและถือว่าสัตว์ต่างๆ เป็นเพื่อน มีเด็กหญิงเล็กๆ คนหนึ่งเกิดพลัดหลงกับพี่ๆ ขณะเล่นซ่อนหาอยู่ในป่า เธอพยายามหาทางกลับบ้าน

แต่ทว่าเด็กหญิงเดินพลางร้องไห้พลางจนหลงเข้าไปในป่าลึกมากขึ้นทุกที
สัตว์ต่างๆ ที่ได้ยินเสียงร้องไห้ต่างก็เข้ามารุมล้อมอย่างห่วงใย

กระรอกเก็บผลไม้มายื่นให้... แต่เด็กน้อยก็ไม่ยอมกิน

นกเล็กๆ ช่วยกันร้องเพลงไพเราะปลอบโยน...แต่เสียงร้องไห้ของเด็กหญิงยิ่งดังมากขึ้น

ฝูงลิงกระโดดตีลังกา ทำท่าน่าขันไปรอบๆ...แต่เธอก็ไม่หัวเราะ

พวกสัตว์จึงปรึกษากันว่าจะทำอย่างไรให้เด็กหญิงหยุดร้องไห้

"ฉันว่าไปตามพวกเราตัวอื่นๆ ที่นี่กันให้หมดเลยดีไหม...
แต่อย่าให้เสือกับสิงโตรู้เข้าล่ะ ประเดี๋ยวจะยุ่ง"
กระต่ายออกความคิด

แล้วบรรดาสัตว์ที่อยู่ในป่าก็มาชุมนุมโดยพร้อมหน้า

"เด็กเล็กๆ ร้องไห้น่ะรึ... ง่ายจะตาย ก็คงคิดถึงแม่นั่นแหละ"
แม่ไก่ออกความเห็น

"ถ้าอย่างนั้นพวกแม่ๆ ทั้งหลายก็ช่วยกันปลอบให้เธอหยุดร้องไห้เสียทีเถอะ" พ่อช้างกล่าวเสียงดังอย่างรำคาญใจ จนทำให้เด็กน้อยร้องไห้จ้า

แม่ไก่ส่งเสียงร้องเรียกให้เด็กน้อยเข้ามาซุกใต้ปีก... แต่ก็ไม่สำเร็จ

แม่กวาง แม่ม้าลาย แม่ยีราฟ และแม่จิงโจ้ เดินมาใกล้ๆ พลางใช้ลิ้นเปียกๆ เลียหน้าเลียตา บ้างก็เอาหัว เอาลำตัว เอาคอมาถูเบาๆ ตามวิธีของแต่ละตัว... แต่ก็ไร้ผล

แย่ที่สุดคือ ตอนที่แม่จิงโจ้พยายามเอาเธอใส่กระเป๋าหน้าท้อง เด็กน้อยร้องเสียงดังอย่างตกใจ

แม่หมูนอนลงแล้วส่งเสียงร้องเรียกให้เด็กหญิงมากินนม แต่เธอไม่สนใจ และยังคงร้องไห้ไม่หยุด

ต่อมาแม่ลิงจับเด็กหญิงน้อยๆ นั่งบนตัก เธอมีท่าทางสบายใจ แต่แล้วกลับร้องไห้ใหญ่เมื่อแม่ลิงใช้นิ้วมือแหวกผมยาวๆ ของเธอเพื่อหาเห็บกินตามความเคยชิน

สุดท้าย แม่หมีใจดีอุ้มเด็กหญิงน้อยๆ มากอดไว้แนบอก พลางโยกตัวเบาๆ...ยังผลให้เด็กน้อยหยุดร้องไห้ และนอนหลับไป...ในที่สุด

วันรุ่งขึ้นครอบครัวออกตามหาเด็กหญิงน้อยๆ จนพบ และพาเธอกลับบ้าน ทุกคนต่างแปลกใจที่เด็กน้อยไม่ร้องไห้ แต่กลับมีท่าทางสบายใจ ไม่หวาดกลัว

มีเพียงเด็กหญิงเท่านั้นที่รู้ดีว่า เธอผ่านช่วงเวลานั้นมาได้เพราะอะไร

เมื่อเด็กหญิงน้อยๆ เติบโตขึ้น เธอยังคงจำเรื่องราวในป่าลึกได้ดี
และเมื่อมีลูก หญิงสาวเย็บตุ๊กตาสัตว์ต่างๆ มากมายให้ลูกเล่น
พร้อมเล่าถึงสัตว์หลายชนิดที่ได้พบเจอสมัยเด็กๆ ให้เขาฟัง

เมื่อมาถึงตุ๊กตาหมี...ซึ่งเป็นตัวที่เธอรักมากที่สุด
หญิงสาวกอดลูกน้อยของเธอเอาไว้และบอกว่า

"แม่เย็บตุ๊กตาหมี เพื่อระลึกถึงแม่หมีใจดีที่เคยกอดแม่สมัยยังเป็นเด็ก...
ตุ๊กตาตัวอื่นอาจจะเป็นเพื่อนกับลูก เล่นกับลูก หรือร้องเพลงกับลูก
แต่ที่พิเศษสุด...ตุ๊กตาหมีจะกอดลูก เหมือนกับที่ลูกกอดมันเอาไว้
และทำให้ลูกรู้สึกอบอุ่นใจ เหมือนกับที่แม่เคยรู้สึก"
ผู้เป็นมารดากล่าว

นับแต่นั้นเป็นต้นมา... ตุ๊กตาหมีก็กลายเป็นเพื่อนที่ดีของเด็กๆ...
คอยเป็นเพื่อนเล่น เป็นผู้คุ้มครองแม้บางครั้งมันอาจนั่งมองดูเฉยๆ อยู่ตรงมุมห้อง

แต่เมื่อเวลาสำคัญมาถึง... เวลาที่ต้องการอ้อมกอดหรือเวลาที่อยากกอดใครสักคน
ตุ๊กตาหมีจะอยู่ตรงนั้นเสมอ...ตรงที่สำหรับกอด...ตลอดไป

--------------------------------------------------------------------------------
โดย รักษิตา มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 6 สิงหาคม 2543

เชิญแสดงความคิดเห็น
ชื่อ:
หัวข้อ:
ความคิดเห็น:



กรุณาใส่รหัสที่เห็น:* Code

ความคิดเห็น

ขับเคลื่อนโดย อโกคอมเม้นท์ ๒.๐!

< ก่อนหน้า   ถัดไป >

"บ้านใส่ใจ" สนับสนุนผู้คนให้ค้นพบ&แบ่งปันสิ่งดีที่มีอยู่ เพื่อประโยชน์สุขของมหาชน
Carefor.org ©1997 ออกแบบ, ขับเคลื่อนด้วย "แมมโบ้ลายไทย" GNU/GPL License