อันดับแรกนั้นฉันได้บรรลุความตั้งใจที่จะมาค่ายอาสาสักครั้งในชีวิต ขอบคุณสำหรับโอกาสและการคว้าโอกาสนี้ไว้...ความตังใจแรกนั้นคือการได้เรียนรู้ชีวิตชาวค่ายว่าพวกเขาจะอยู่กินกันอย่างไรและอยากที่จะทำกิจกรรมที่ถูกจัดไว้อย่างเต็มที่ อยากทำตนให้เป็นประโยชน์มากที่สุด แต่สิ่งที่ได้รับมากเกินกว่าที่ตั้งใจไว้ ไม่ใช่แค่ได้เรียนรู้ชีวิตชาวค่ายและยังได้เรียนรู้ชีวิตชาวบ้านด้วย ได้เข้าใจจิตวิญญาณชาวค่ายว่าทำไปเพื่อสิ่งใด

ได้รับรู้ถึงประโยชน์จากกิจกรรมที่ได้ทำไม่ใช่แค่ทำตนให้เป็นประโยชน์อย่างเดียว และนั้นคือความหมายของการใช้ชีวิตเลยที่เดียว วิทยากรแต่ละท่านทำให้ฉันได้เห็นและเข้าใจถึงชีวิตที่ดำเนินไปด้วยจิตวิญญาณที่มาจากภายในซึ่งเป็นการดำรงชีวิตในแบบธรรมชาติและเห็นคุณค่าในทุกสรรพสิ่งที่เป็นหนึ่งเดียวกัน...ขอบคุณกรรมการที่ต้องคิดและเหนื่อยกว่าสมาชิกและขอบคุณมิตรภาพจาก เพื่อน พี่ น้อง ฉันค้นพบว่าฉันสามารถอยู่ได้ด้วยความเป็นตัวเองจริงๆ ขอบคุณถึงพลังธรรมชาติที่ได้เห็นถึงคำอธิฐานและตอบข้อกังขามาโดยตลอด...สอบห้าวันคิดว่าอยู่นานแต่ที่สุดมันก็เร็วอยู่ดี ต่อจากนี้ฉันจะมีพลังที่ค่อยๆไหลมาจาก...เพื่อดำเนินชีวิตให้เป็นได้ดั่งแสงสว่างที่ส่องโลก