ให้รอยยิ้ม ให้กำลังใจ ให้คำปรึกษา
ช่วงเวลาเหล่านั้นเป็นช่วงเวลาที่มีค่า

แต่ช่วงเวลาของการที่ต้องเสียรักต่างหาก
ที่อาจจะเป็นช่วงที่ต้องทรมานใจ
ทำใจให้ยอมรับได้ลำบาก

เสียรักทำให้เสียใจเป็นธรรมดา
แต่ถ้าจะต้องเสียแล้ว ก็เสียให้พอดี

เพราะการที่ต้องเสียอะไรไป ก็เอากลับมาไม่ได้อยู่ดี

"เสียหนึ่ง" คือ เสียจากสิ่งที่เราหวัง
ทำไมเราต้อง "เสียสอง"

คือ "เสียใจ" จากการที่เราปล่อยให้ตัวเองเสียใจมากเกินไป
ถ้าไม่ควบคุมตัวเอง อาจมีเสียสาม เสี่ยสี่ตามๆมา

ไม่ว่าจะเป็น "เสียเพื่อน" หรือ "เสียคน"

.....ทำไมไม่เสียแค่หนึ่ง
..... เสียสองทำไม
..... เสียใจทำไม
..... ใครทำเธอเสียใจ... (ไม่เลิก)...

-----------------------------------------------------
พล ตัณฑเสถียร. "ดูใจ". กรุงเทพฯ : ใยไหม, 2547.