|
เชิญนักศึกษาทุกสถาบันทั่วไทยร่วมค่ายอาสา |
ขอเชิญเพื่อนนักศึกษาทุกสถาบันร่วมค่ายอาสาพัฒนาชนบท วันที่ 15-31 มีนาคม 2552 รายละเอียดติดตามได้ที่เว็บไซท์นี้นะครับ ขณะนี้กำลังสำรวจหมู่บ้านอยู่ครับ เรานัดเพื่อนๆกันข้ามปีเลยนะครับ
กลุ่มค่ายอาสาฯ บ้านเซเวียร์ |
|
ขณะนี้เว็บไซท์กลุ่มค่ายกำลังพัฒนาเนื้อหาอยู่ครับ ถ้าท่านมีอะไรจะเสนอแนะ เชิญเสนอแนะได้เลยครับ ขอบคุณมากครับ |
|
|
ความประทับใจของชาวค่ายบ้านแม่จุม เชียงใหม่ |
|
ความประทับใจจากการร่วมชีวิตกับชาวบ้าน เมื่อชาวค่ายอยู่ร่วมกับชาวบ้านมาระยะหนึ่ง พวกเราค่อยๆ ย้อนมองเรื่องราวที่เกิดขึ้น และเล่าความประทับใจให้กันฟัง...
เรารู้สึกได้ถึงความจริงใจและความเอาใจใส่ที่ชาวบ้านมีให้กับเรา... เชิญทุกท่านอ่านดูนะ
..........................................................
เป็นคนที่ไม่กินเผ็ด แต่ถามที่บ้านที่อยู่ด้วยบอกว่า กินเผ็ดมากๆ แต่พอบอกว่าออยกินเผ็ดไม่ได้เลย ที่บ้านก็ไม่ทำ กับข้าวเผ็ดเลย แม้แต่แกงส้มที่เขาทำก็ทำเป็นเหมือนต้มจืดเลย ทุกมื้อจะไม่มีอาหารเผ็ดเลย
พอบรือครี
..........................................................
พ่อทำกับข้าวให้กินทุกวัน วันละ 3 มื้อ วันแรกกินไม่ค่อยได้ เพราะมันเผ็ดมาก หลังๆ พ่อรู้ว่ากินไม่ได้ ก็เลยทำที่มันเผ็ดน้อยๆ ให้กิน และส่วนตัวเป็นคนที่กลัวควาย และที่บ้านผูกควายไว้หน้าห้องน้ำ เราเลยไม่ค่อยกล้าเดิน แม่รู้ แม่เลยมายืนเฝ้าหน้าห้องน้ำให้
............................................................
สิ่งดีที่ได้รับหลังจาก 2 วัน 3 คืนที่ผ่านมานี้ ชาวบ้านที่นี่ น่ารักมากๆ ค่ะ ได้รับการดูแลจากพ่อและแม่ที่บ้านอย่างดีมาก อย่างคืนแรกที่มา พ่อที่บ้านกลับบ้านช้าด้วย เพราะติดธุระเลยทำให้ที่บ้านต้องกินข้าวดึก แต่ว่ามีการนัดประชุมกรรมการก่อน
จุดที่ประทับใจคือ พอพ่อกลับมาแล้ว รู้ว่าหนูยังไม่ได้กินข้าว ก็เดินออกมาจากบ้านตอน 1 ทุ่มครึ่ง เพื่อมาตามหนูที่โบสถ์เพื่อไปกินข้าว รอหนูไปกินข้าวพร้อมกัน ขนาดเพิ่งมาเจอกันวันแรกยังมาตาม คอยห่วงว่ากลับบ้านดึก และห่วงเรื่องกินข้าว จุดนี้หนูประทับใจมากค่ะ
........................................................
มีวันหนึ่งประชุมกลับดึก แต่ว่าพ่อ ก็ยังรอกลับบ้านอยู่ ซึ่งตอนแรกคิดว่าทุกคนหลับหมดแล้ว ก็เลยรู้สึกประทับใจมาก แม่ก็หาผ้าห่มมาให้เป็น 10 ผืน ปูที่นอนนุ่มๆ ให้ น้องที่บ้านก็สอนภาษาให้ และก็เสียสละห้องนอนให้ ขอบคุณมากค่ะ
สวยที่สุด
........................................................
รู้สึกอบอุ่นจากครั้งแรกที่ได้ก้าวเข้าสู่บ้านหลังเล็กๆ แต่มากมายไปด้วยความรักความห่วงใยจากคนในครอบครัว มีทั้งพ่อ แม่ พี่ชาย พี่สาวที่น่ารัก ทุกคนต่างยิ้มแย้มเมื่อเจอหน้ากัน ถึงแม้เวลาเจอกันไม่รู้จะพูดอะไร แต่ทุกคนก็จะยิ้มให้กันเสมอ
Fanta ...................................................
สิ่งดีๆตั้งแต่มาวันแรกคือการเอาใจใส่ของน้องๆ และครอบครัวที่เราอยู่ บางทีการเอาใจใส่ นอกจากพ่อแม่แล้ว ก็ทำให้เราได้นึกอีกสิ่งหนึ่ง คือการเอาใจใส่ของเพื่อนมนุษย์ ที่เราอาจหลงลืมไป สุดท้ายการเอาใจใส่ก็คือสิ่งที่ประทับใจที่สุด แม้มันจะไม่ใช่เหตุการณ์ ก็คือสิ่งที่ประทับใจใน 2 วันนี้
..................................................
โลกใบกลม..ดวงใหญ่ๆ..ประเทศไทย พื้นที่กว้างๆ แต่ก็มีคนกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งมาอยู่ร่วมกัน..บนดอยสูง มาด้วยความรู้สึกเดียวกัน..และมาอยู่บ้าน ครอบครัวหนึ่งที่แสนอบอุ่น.. และมีคนในบ้านที่เกิดวันเดียวกัน เดือนเดียวกันกับเรา โอ้โห ไม่น่าเชื่อ " เพราะนี่คือพรหมลิขิต "
23 พฤษภาคม
.......................................................
คือ ตอนที่ขึ้นเขาไปทำท่อที่จุด 1 พี่ๆ เพื่อนๆ ให้ความช่วยเหลือกันอย่างดี ไม่ว่าจะช่วยกันขึ้นเขา รอคนที่ไปไม่ไหว หรือช่วยกันแบกปูน เพื่อไปทำท่อต่อ แม้ว่าแต่ละคนจะเหนื่อยจากการปีนเขาและแบกของที่หนัก แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกันเลย จะคอยถามเสมอว่า "ไหวไหม" "หนักไหม" "พี่ช่วย" ตลอดเวลา และชาวบ้าน พ่อแม่ ก็ช่วยเหลือกัน คอยเป็นห่วงนิสิตตลอด กลัวจะเหนื่อย
J
..........................................................
ประทับใจทุกคนในบ้านมากๆ ตั้งแต่วันแรก เพราะดูแลเราอย่างดีมาก ทั้งเรื่องอาหาร ที่นอน ซึ่งคิดว่าเป็นที่นอนที่ดีมากในบ้าน ทุกคนเป็นกันเองและใจดีมากๆ ทำอะไรก็ช่วยกันทำ วันที่ 2 ก็ขึ้นไปตัดไม้กับพี่ระวี ระยะทางประมาณ 1 กม. ก็มีคนมาช่วยตัด ผมช่วยแค่หน่อยเดียวก็เหนื่อยแล้ว กลับมาก็หลับ พี่เขาก็ไม่ปลุกให้ไปเก็บถั่วด้วย
.........................................................
เราปวดท้องมาก แม่ก็หายาสมุนไพรมาให้เรากิน ห่วงเรามากๆ ซึ้งมาก
ไม้ขีดไฟ
.........................................................
เกี่ยวกับบ้าน ประทับใจบ้าน (ทางขึ้นบ้าน) เพราะสูงมาก ในตอนแรกที่เจอแม่ แม่บอกว่าบ้านอยู่ไกล ตอนแรกตกใจ สักพักแม่พาเลี้ยว ดีใจ ถึงเร็ว แต่พอเห็นทางขึ้นบ้าน กลับพบว่าบ้านสูงมาก ทางขึ้นบ้านชันมาก มองหน้ากันกับพี่เมย์ นึกว่าจะพากันกลิ้งลงไปกับกระเป๋าแล้ว
ส่วนเรื่องดีๆ คุณพ่อเป็นคนพูดเก่งมาก บาสกับพี่เมย์คุยกับพ่อเยอะสุดในบ้าน เพราะน้องๆ จะเป็นคนขี้อาย คุณพ่อสอนอะไรต่างๆเยอะมาก
บาส
.....................................................
ประทับใจในเรื่องที่คุณพ่อทำไฟและหลังคาห้องน้ำให้ เพราะไปตอนแรกห้องน้ำจะเป็นแบบเปิดโล่ง ไม่มีไฟ และพ่อก็ให้หนูไปเข้าของบ้านญาติแทน แต่มันก็อยู่ไกล พ่อเห็นว่ามันไกล ก็เลยทำไฟให้ในวันต่อมาพร้อมทั้งหลังคาด้วย ทำให้รู้ถึงความห่วงใยที่พ่อมีให้เรา
BACKRO2M
.......................................................
นั่งกินข้าวกับพ่อที่บ้านมาหลายมื้อ แต่ก็ยังไม่ค่อยได้คุยกัน แต่อาหารมื้อเย็นวันนี้พ่อมานั่งทานข้าวด้วยและได้พูดคุยกัน ถึงเรื่องความแตกต่างของสังคมเมืองกับชีวิตบนดอย ได้พูดคุยถึงปัญหาต่างๆ รวมทั้งพ่อได้เล่าความทุกข์ของพ่อให้ฟังด้วย รู้สึกว่าทั้งเราและพ่อเปิดใจเข้าหากันมากขึ้น เหมือนเป็นพ่อลูกกันจริงๆ เพราะนอกจากพ่อจะเล่าเรื่องความทุกข์ใจให้ฟัง เรายังคุยกันในเรื่องที่ลึกซึ้งมากขึ้น มากกว่าแค่อิ่มไหม หลับสบายดีหรือเปล่า และวันนี้ยังได้ยินเสียงหัวเราะระหว่างเรากับพ่อดังกว่าเดิมด้วย
อุ้ยอ้าย .........................................................
วันก่อนขึ้นดอยไปยกแปลงพริก เหนื่อยแต่สนุก อยู่ดีๆพี่ที่บ้านก็พูดว่า "คนเรามันปรับให้ตรงกันไม่ได้ แต่ปรับให้เข้ากันได้" คือมาจากพี่กับภรรยาที่แตกต่างกันมาก แต่ก็อยู่กันได้ ทั้งตลกและมีสาระในเวลาเดียวกัน
ธูคับ .........................................................
จากการมาอยู่ในหมู่บ้านเป็นเวลา 2 วัน ทำให้ผมรู้ว่า การอยู่โดยอาศัยธรรมชาติ สิ่งของที่มีอยู่นั้น มีความสุขมาก มีน้อยใช้น้อย การใช้เงินของเรานี้ ถ้าเป็นเราใช้อย่างประหยัดสัปดาห์ละ 700 บาท คือวันละ 100 บาท แต่ชาวบ้านใช้เงินเดือนหนึ่งประมาณ 200 บาท มันแสดงให้เห็นถึงสภาพความเป็นอยู่ของเขา ว่าเขาจะซื้อจะใช้สิ่งของที่จำเป็นจิงๆ
เศษฝุ่น ................................................... |
|
|