บางวันเวลา เมื่อเราอยู่คนเดียว
ความคิดถึง ความเหงา ความห่วงใย
ในใครบางคน หรืออีกหลายๆคน
ค่อยๆลอยขึ้นมาในใจเรา

มีทั้งเรื่องราวที่ทำให้เราแอบยิ้ม
ปลื้มใจ ชุ่มชื่นใจ และมีความสุข

ในอีกด้านหนึ่ง เราก็อดเจ็บแปล๊บๆ
เศร้า โดดเดี่ยว ทุกข์ใจ...

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร
ผมเชื่อว่า ใจเรากำลังดูแลตัวของมันเอง
การยอมให้ตัวเองรู้สึกถึงความสุข
การยอมให้ตัวเองรู้สึกถึงความทุกข์
ย่อมอ่อนโยนต่อตัวเราเองมากกว่า
การปฏิเสธ ไม่ยอมรับความรู้สึกใดๆ
จนในที่สุด เราไม่รู้ว่า เรารู้สึกอย่างไรกันแน่

แน่นอนครับ หลายครั้งจิตใจเรายังไม่พร้อม
ที่จะยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น
ใจเราจะบอกตัวเราเองว่า
เมื่อไรเราพร้อมที่จะดีใจ เสียใจ
การให้เวลากับตัวเราเองก็เป็นความอ่อนโยนเช่นกัน

ขอให้ทุกท่านมีกำลังใจมากพอสำหรับตัวท่าน
และคนรอบข้างนะครับ
ลุงริศ ลุงของคนทุกรุ่น

ป.ล. ตอนนี้เรื่องราวทั้งหมด 1,000 เรื่อง
ย้ายมาที่ Server ใหม่แล้วครับผม
ท่านใส่คำที่ท่านต้องการในช่องค้นหาและคลิกได้เลยครับ
ขอให้มีความสุขกับการมาเยี่ยมบ้านใส่ใจ carefor นะครับ