"ความทุกข์" ถูกส่งมาให้รู้จัก "ความเข้มแข็ง"

ฉันเคยฟังบทสัมภาษณ์
ของผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งครองตำแหน่ง "แม่"

เป็น "แม่" ที่ลูกชายประสบอุบัติเหตุปางตาย
จนหมอเองก็ไม่รับปากว่าจะหายเป็นปรกติ
แต่เธอก็ยังยืนยัน ยึดมั่น และเชื่อว่าลูกชายเธอต้องหาย
เพราะลูกเธอเป็นคนดี

เธอดูแลลูกชายมาหลายปี....
จากสภาพไร้วิญญาณจนสามารถเดินได้

ฉันทึ่งในความมุ่งมั่นของเธอ....
และความศรัทธาที่เธอมีต่อพระเจ้า
เธอเป็นคริสเตียน....

ในบทสัมภาษณ์เขาถามเธอว่า
ทำไมยังศรัทธาในพระเจ้า....
ทั้งๆ ที่เธอควรจะโกรธและถามท่านว่า
เธอทำผิดอะไรและลูกทำผิดอะไรถึงลงโทษเราขนาดนี้
คำตอบของเธอทำให้ฉันอึ้งและคิดถึงใครบางคน

เธอบอกว่า....
เธอเชื่อว่า พระเจ้าคงรู้ว่าเธอรับได้....รู้ว่าเธอเข้มแข็งพอ
ถ้าส่งเรื่องอย่างนี้มาให้เกิดกับครอบครัวที่อ่อนแอ....ก็คงแย่
แต่เขาคงเห็นแล้วว่า....
เธอมีความอดทนพอ....จึงส่งมาให้เธอแทน

ฉันอึ้งกับคำตอบของเธอ....
และไม่คิดว่าจะมีใครเข้มแข็งได้เท่าเธอ
แม้สิ่งที่เธอพบเจอ....มันจะทำให้เธอเจ็บปวดทุกข์ทรมานมานาน
แต่เธอกลับบอกว่า....เธอเข้มแข็งพอ และเธอทนได้

และสิ่งเหล่านี้....
มันทำให้เธอรู้ว่าไม่มีอะไรในโลกนี้ที่เธอต้องกลัวอีกแล้ว
ความทุกข์ขนาดนี้เธอยังผ่านมาแล้ว....
เธอก็ไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรอีก
เธอยังขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้เธอเห็นว่า....
ทุกเรื่องในชีวิตนับจากนี้ไป....
เป็นเรื่องง่ายหมดสำหรับเธอและครอบครัว

ฉันมองเธอแล้วกำลังคิดถึงคนๆ หนึ่ง....
เธอคือเด็กหญิงลินลา
ในหนังสือ "ลินลาน่ารัก" ที่ฉันเคยอ่าน..

หรือเธอคือเด็กหญิงลินลาคนนั้น..
ที่เติบโตขึ้นมาพร้อมเกมดีใจ
เธอคือลินลาตัวจริง..
ผู้ยังคงพกเกมดีใจมาเล่น
แม้จะผ่านมาหลายสิบปีแล้วก็ตาม