ก็อาจจะเป็นเพราะว่า..เขาไม่ค่อยมีเวลาให้ตัวเอง
เขาไม่เคยปล่อยให้ตัวเองเหงา..อ้างว้าง..โดดเดี่ยว

เพราะเขาอาจมองว่า..มันจะทำให้เขาทุกข์..ชีวิตซบเซาไม่สนุก
ก็เลยทำตัวยุ่งอยู่ตลอดเวลา..

หรือว่าว่างเมื่อไหร่..ก็ต้องนัดคนโน้นคนนี้มาเจอกัน
หรือไปไหนก็ได้ที่ไม่ทำให้รู้สึกว่าอยู่คนเดียว

ซึ่งถ้าเป็นอย่างนี้จนชิน..
เขาจะไม่สามารถนั่งนิ่งๆ อยู่กับตัวเองได้ซักนาที
และทำให้เขาเข้าใจตัวเองไปว่าเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้..
จากอิทธิพลภายนอก

ก็เลยมีหลายคน..ที่กำลังงงๆ ว่า
ในเมื่อเราได้สิ่งที่ต้องการแล้ว
เราคิดว่าเราต้องการอย่างนี้.. ไขว่คว้าจนได้มา..
แต่กลับไม่รู้สึกมีความสุขเท่าควร

...................................

เธอลองให้เวลาอยู่กับตัวเองบ่อยขึ้นสิ..
ใช้ชีวิตตามลำพังบ้าง..พูดคุยกับตัวเอง..

ฉันไม่ได้หมายถึงให้เธอนั่งพูดคนเดียว..
ฉันหมายถึงพูดคุยกันในใจ
ทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา..

ค่อยๆ ค้นไปว่าจริงๆ แล้วเราถนัดอะไร
สิ่งไหนที่เราทำแล้วเราชอบ

ค่อยๆ ทำตัวเป็นนักสืบ..สืบเข้าไปในใจตัวเอง
แล้วปะติดปะต่อเรื่องราวดู..

เธออาจค้นพบความมหัศจรรย์พันลึกที่ไม่เคยรู้มาก่อน
พบความต้องการที่แท้จริง..
พบความถนัด..พบความสุขที่มันอยู่ใกล้แค่เอื้อม

แรกๆ อาจเหงา หงุดหงิด..
เพราะเธอได้เสพย์ติดสังคมเข้าไปแล้ว

ค่อยๆ เริ่มทีละเล็กละน้อย..วันละไม่กี่นาที..

จนถึงวันหนึ่ง..
ที่เธอสามารถอยู่คนเดียวทั้งวันได้อย่างมีความสุข

แล้วเธอจะรู้สึกเหมือนเธอมีเพื่อนอยู่ตลอดเวลา..
เพื่อนที่เข้าใจกันว่าใครๆ ในโลก...

__________________________________
จาก Life Lotion โดย ว.แหวน