นานแสนนานมาแล้ว ดวงดาวเล็กๆ มากมาย โดดเดี่ยวเดียวดาย ไม่มีแสงสว่าง และไม่เคยเป็นมิตรกับใคร จนกระทั่งในคืนอันมืดมิดที่สุดคืนหนึ่ง...
นานแสนนานมาแล้ว ดวงดาวเล็กๆ มากมาย
ก่อกำเนิดขึ้นในจักรวาลอันกว้างใหญ่ ล่องลอยอยู่แสนไกล โดดเดี่ยวเดียวดาย และหนาวเย็น
ไม่มีแสงสว่าง ไม่เคยถูกสังเกตเห็น และไม่เคยเป็นมิตรกับใคร
จนกระทั่งในคืนอันมืดมิดที่สุดคืนหนึ่ง เด็กหญิงน้อยๆ คนหนึ่งพลัดหลงกับพ่อแม่ของเธอขณะเดินทางกลับบ้าน
เด็กน้อยเดินวกไปเวียนมาจนหลงเข้าไปในป่าใหญ่…ห่างไกลจากบ้านของเธอออกไปทุกที หลังจากร้องไห้คิดถึงบ้านจนเหนื่อยอ่อนเด็กหญิงนอนหลับไปบนพื้นหญ้าใต้ท้องฟ้ายามราตรี
อันมืดมิดและในขณะที่นอนหลับอยู่นั้น ความฝันของเด็กน้อยล่องลอยไปแสนไกล เธอฝันถึงบ้านอันอบอุ่น กองไฟกองใหญ่และการละเล่นรอบกองไฟในค่ำคืนอันหนาวเหน็บ ความฝันของเด็กหญิงน้อยๆ ช่างแสนอบอุ่นเปี่ยมด้วยความหวัง มีพลัง
และทอประกายสว่างไสวไปถึงดวงดาวอันไกลโพ้น "มีบางสิ่งบางอย่างกำลังเกิดขึ้นกับฉัน"
ดวงดาวเล็กๆ ดวงหนึ่งพึมพำ
ขณะตัวของมันค่อยๆอุ่นขึ้น
และอุ่นขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับมีแสงระยิบระยับเกิดขึ้นจากภายใน "ดูฉันสิ อบอุ่นและสว่างไสว ไปทั้งดวงเลย"
ดวงดาวเล็กๆ ผู้ตื่นเต้นใจดีร้องบอกกับดวงดาวซึ่งอยู่ใกล้มันมากที่สุด "เธอทำได้ยังไงนะ"
เพื่อนดวงดาวต่างถามเป็นเสียงเดียวกัน "ฉันเพียงแต่มองลงไปบนพื้นโลก
เห็นเด็กผู้หญิงเล็กๆคนหนึ่งนอนหลับอยู่คนเดียวกลางป่า
และรู้สึกว่าอยากช่วยให้เธอกลับบ้านได้…ก็เท่านั้นเอง"
ดวงดาวที่สว่างไสวร้องตอบ "มันน่าจะมีอะไรพิเศษไปกว่านั้น"
ดวงดาวทั้งหลายยังคงพูดคุยกันเสียงดัง
จนเด็กหญิงน้อยๆรู้สึกตัวตื่นขึ้นและมองขึ้นไปบนฟ้า "แปลกจริง ฉันมองเห็นอะไรบางอย่าง
ส่องแสงเป็นประกายอยู่ข้างบนโน้นด้วย เป็นดวงแสงเล็กๆ ที่สวยที่สุดเลย" เด็กหญิงบอกกับตัวเองและลุกขึ้นเดินตามไปในทิศที่แสงนั้นกะพริบส่อง
ไม่นาน เธอเดินกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย
เด็กหญิงเล่าเรื่องแสงวิบวับบนท้องฟ้า
ซึ่งนำทางเธอกลับบ้านให้พ่อแม่และเพื่อนๆ ของเธอฟัง
"ฉันอยากกลับบ้านมากจนนอนหลับฝันถึงบ้าน
แสงสว่างบนท้องฟ้าคงอยากทำให้ความฝันของฉันเป็นจริง" นับแต่นั้นมา ผู้คนก็เริ่มมองหาดวงแสงเล็กๆในท้องฟ้ายามราตรี
และเรียกสิ่งนั้นว่าดวงดาว ส่งความหวังและความฝันของพวกเขาเดินทางไป
มีความสุขกับการได้ฝันใฝ่ และมีความหวังที่สดใสรออยู่ปลายทาง ในขณะเดียวกัน ดวงดาวบนท้องฟ้าต่างเฝ้ามองลงยังพื้นดิน
และเรียกสิ่งที่ส่องแสงเป็นประกายสว่างไสวในหัวใจของผู้คนว่า ความฝัน กับความหวัง
และยังคงทอแสงแห่งความปรารถนาดีลงมาสู่ผู้คน…
..........นับแต่นั้นเป็นต้นมา ------------------------------------------------
คัดลอกจาก รักษิตา. "เรื่องเล่าประจำสวน" มติชนรายวัน . |
