ระหว่างการเดินทางเจ้าชายคอยระมัดระวังดูแล
และไม่เคยวางถุงผ้านั้นไว้ห่างตัว
แม้เวลานอนพระองค์ยังวางถุงผ้าใบนั้นไว้ใต้ศีรษะ
เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่ผู้ใดแอบมาขโมยมันไปในยามหลับ

"สิ่งของที่อยู่ในถุงผ้านั้นคงจะสำคัญและมีค่ามาก
หรืออาจเป็นของวิเศษที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน"

"ไม่แน่นะ…อาจเป็นสัตว์ประหลาดก็ได้ฉันเคยเห็นบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ภายในถุงนั่น"

ผู้คนที่พบเห็นต่างสงสัยและคาดเดากันไปต่างๆนานา
บางคนใจกล้าถึงกับมาถามเจ้าชายตรงๆ แต่ก็ไม่เคยมีใครได้รับคำตอบ

"สิ่งนี้เป็นของขวัญสำหรับพระราชา"
เจ้าชายพูดเพียงเท่านี้
และออกเดินทางต่อไปจนใกล้เขตชายแดนของพระองค์เข้าไปทุกที

ขณะเดินทางเจ้าชายสังเกตว่ามีบางคนที่อยากรู้ความลับถุงใบนี้
แอบติดตามมาห่างๆเพื่อคอยเฝ้าดูพระองค์

............................................................

จนกระทั่งไปถึงหมู่บ้านชายแดน พระองค์พบว่าชาวบ้านที่นั่นอยู่กันอย่างยากลำบาก

"หวังว่าสิ่งที่อยู่ในถุงใบนี้คงจะช่วยให้พวกเขามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น"

เจ้าชายคิดและตัดสินใจหยิบเหรียญทองคำอันมีค่าออกมาจากถุง
เพื่อมอบให้กับชาวบ้านเหล่านั้น

ทุกครั้งที่หยิบเหรียญทองออกมา
เจ้าชายจะแอบใส่ปุยนุ่นนุ่มฟูจำนวนหนึ่ง
เข้าไปแทนที่เพื่อให้ถุงผ้านั้นดูคล้ายกับว่ายังมีของใส่อยู่เต็ม

ระหว่างทางเจ้าชายหยิบเอาเหรียญทอง
ออกมาแจกจ่ายให้พลเมืองผู้ยากไร้ของพระองค์ครั้งแล้วครั้งเล่า
โดยที่ถุงผ้าใบนั้นยังดูมีขนาดใหญ่เท่าเก่า

มีเพียงเจ้าชายพระองค์เดียวเท่านั้นที่รู้ว่าถุงผ้านอกจากจะมีน้ำหนักน้อยลงทุกทีแล้ว

เวลาที่วางไว้ใต้ศีรษะในตอนนอน…
ก็จะยิ่งทำให้พระองค์นอนหลับสบายขึ้นทุกครั้งไป

และเมื่อเดินทางมาถึงวังของพระราชาผู้เป็นบิดา
เจ้าชายก็พบว่าไม่มีเหรียญทองอันมีค่าเหลืออยู่ในถุงผ้าเลย

"แต่ถึงอย่างไรถุงผ้าใบนี้ก็ยังคงเป็นของขวัญที่พิเศษสุดสำหรับเสด็จพ่ออยู่ดี"

เจ้าชายคิด ก่อนที่จะเดินไปมอบถุงผ้าใบใหญ่ซึ่งภายในบรรจุปุยนุ่นอันนุ่มฟูอยู่เต็ม
ให้พระราชาพร้อมกระซิบความลับบางประการกับพระองค์

เช้าวันรุ่งขึ้น พระราชาทรงตื่นนอนอย่างสดชื่นแจ่มใสกว่าทุกวัน
ของขวัญจากเจ้าชายทำให้พระองค์นอนหลับสบายและฝันดีตลอดคืน

เจ้าชายตัดสินใจประกาศให้ประชาชนทั่วไปได้ล่วงรู้ถึงความลับนี้
เพื่อทุกคนจะได้นอนหลับสบายและฝันดี มีความสุขโดยทั่วไป

จากนั้นมาชาวเมืองก็เริ่มเย็บถุงผ้าใบใหญ่…
บรรจุปุยนุ่นนุ่มหนาเอาไว้ภายในและเรียกถุงผ้านั้นว่า
"หมอน"
เอาไว้ใช้หนุนนอน… หลับสบาย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

--------------------------------------------------------------------------------
คัดลอกจาก รักษิตา. "เรื่องเล่าประจำสวน" มติชนรายวัน , 23 มกราคม 2543.