 เมื่อเราอยู่ตามลำพัง เราจะยิ่งระทมทุกข์ แต่การให้คนอื่นมีส่วนร่วมรับฟัง เราก็อาจจะได้แง่คิด มุมมอง ...และหาทางออกได้...
บางครั้งปัญหาก็ดูเหมือนว่าจะแก้ไม่ได้ เราต่างเป็นสัตว์สังคม ซึ่งยากจะพูดคุยกับใครสักคนถึงปัญหาของเรา ไม่ว่าจะกับคนที่แคร์เราที่สุด หรือกับคนที่มีปัญหาแบบเดียวกัน
เมื่อเราอยู่ตามลำพัง เราจะยิ่งระทมทุกข์ แต่การให้คนอื่นมีส่วนร่วมรับฟัง เราก็อาจจะได้แง่คิด มุมมอง .....และหาทางออกได้.....
------------------------------------------------
นี่คือเรื่องหนึ่งที่คนทำงานฝ่ายที่ปรึกษาสินเชื่อได้ยินกันบ่อยมาก เรื่องคล้ายๆ แบบนี้
แซมไม่ได้จ่ายค่าผ่อนบ้านเดือนหนึ่ง แล้วก็ไม่ได้จ่ายเดือนที่สอง แล้วก็เดือนที่สาม จากนั้นธนาคารก็ได้มายึดบ้านของเขาไป
ตอนที่เขาไม่ได้จ่ายเดือนแรก มีหลายๆ อย่างที่เขาน่าจะทำ เขาน่าจะจัดการอะไรหลายอย่างได้ ที่จะช่วยปกป้องตัวเองและบ้านเอาไว้
แซมมีเพื่อนที่รู้กฎเกณฑ์ในเรื่องนี้ แต่แซมก็ไม่ได้เอ่ยปาก เขาอาย เขาพาตัวเองไปสู้ปัญหา เขาก็ต้องพาตัวเองออกมาจากปัญหาด้วยตัวเอง เขาคิดอย่างนั้น
แต่ปัญหาก็คือ แซมไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหายังไง เขาไม่รู้จะทำยังไง ขณะที่วันเวลาผ่านไป
แล้วสถานการณ์ก็เลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ
แซมทำได้แต่กลุ้มใจมากขึ้น อายมากขึ้น เขาแยกตัวจากเพื่อนฝูงมากขึ้น
ที่ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญในเรื่องนี้ได้แต่บอกใครๆ ว่า
"การซ่อนปัญหาทำให้เกิดสิ่งเดียวก็คือ ... ทำให้ไม่มีใครมีโอกาสช่วยเขาเลย"
---------------------------------------------------
มีการทดลองครั้งหนึ่งกับกลุ่มผู้หญิงที่มีความพอใจในชีวิตต่ำ ผู้หญิงบางคนจะได้รับการแนะนำให้รู้จักคนที่เจอสถานการณ์ในชีวิตคล้ายๆ กัน อีกกลุ่มหนึ่งจะถูกทิ้งไว้ให้เผชิญปัญหาโดยลำพัง
กลุ่มที่มีการปฎิสัมพันธ์กับคนอื่นจะลดความกังวลในเรื่องนั้นลงไปถึง 55% แต่กลุ่มที่เผชิญปัญหาโดยลำพัง ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย
ฮันเตอร์และเลียว 1995
จาก 100 วิธีมีความสุขทุกๆ วัน โดย ดร. เดวิด ไนเวน ชานชาลา แปล |