มีหลายคน
ใช้พลังรักเป็นเชื้อเพลิงในการเดินทาง
จนถึงความสำเร็จ
ความรักเป็นสิ่งที่อ่อนโยน
แต่กลับสร้างความเข้มแข็งให้คนเราได้มากที่สุด

ฉันเคยเป็นพวกเรียกร้องจะเอาทั้งหมด
เรียกว่าถ้าได้ต้องได้ทั้งหมด
ถ้าจะรักฉัน ก็ต้องรักทั้งหมด ต้องได้ดั่งใจ

และถ้าไม่ได้หมดก็คือไม่เอา
แล้วก็ไม่ทั้งหมดจริงๆ
ทุกสิ่งทุกอย่างสมบูรณ์ได้ดั่งใจไปหมด
เหมือนชีวิตจะไม่ผิดหวังเลย
พอได้หมด ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่คนเราจะหวังทั้งหมด

.......................................

และเมื่อต้องเดินผ่านความเปลี่ยนแปลง
ที่สร้างความผิดหวังแบบไม่คาดคิด
เรื่องบางเรื่องก็ไม่มีเวลาให้ทำใจ
ความผิดหวังเกิดขึ้นได้เสมอ
อาจมีสักช่วงที่ความเจ็บปวดทำร้ายชีวิตเรา

แต่ความผิดหวังเรื่องความรัก
สอนให้มองเห็นชีวิตตามความเป็นจริง
อารมณ์ผลีผลามวู่วามหายไป

......................................

จากความหวังเต็มร้อยในเรื่องต่างๆ
ก็กลายเป็นความคาดหวังอย่างมีสติ
มองเห็นความเรียบง่าย และแง่มุมที่งดงาม

ความรักจะเป็นบันไดทางลัด
ให้เราเติบโตและสร้างสรรค์

สิ่งนี้จึงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับมนุษย์เรา
ที่ได้เปรียบสิ่งมีชีวิตอื่นตรงอารมณ์ที่ละมุนละไม

ความรัก จึงเป็นที่พักผ่อนที่ดีที่สุดของคนเรา

.................................

หากรักที่มียังดีอยู่ ก็อย่าลืมใช้โอกาสนั้น "บอกรัก"
ถ้าไม่มีใครรัก ก็ขอให้อย่าลืม "รักตัวเอง"

ถ้าพร้อมแล้วที่จะเริ่มต้นใหม่ "อย่าลังเลถ้าจะรักใครสักคน"

หากเปราะบางเหลือเกิน "จงหาเวลาเพื่อพักผ่อน"

เมื่อรับความรักมาจนล้นแล้ว อย่าลืมที่จะ "แจกจ่ายแบ่งปัน"

..........................

ถ้าเขาไม่ให้ใจเธอทั้งหมด "ขอให้พอใจแค่ที่ได้"
ส่วนที่เหลือจะเป็นของใคร "ก็แล้วแต่ใจเขา"
ถ้าหันซ้ายหันขวา แล้วหาความรักไม่เจอ "ไม่เป็นไร"

..........................

หันหลังกลับเข้าไปในบ้านสิ
ความรักอุ่นๆจากคนในนั้น
ยังคงฟุ้งกระจาย ไม่เคยจางหายไปไหนเลย...