ความงดงามของความรัก อยู่ที่การรักเดียวใจเดียว
ความน่าเบื่อของการรักเดียวใจเดียวอยู่ที่ความซ้ำซากจำเจ

ความงดงามของความสมถะ
อยู่ที่การเป็นอิสระจากการอยากได้ใคร่มีในสิ่งยั่วยุฟุ้งเฟ้อ
ความน่าเบื่อของการไม่ฟุ้งเฟ้อ อยู่ที่วิถีชีวิตธรรมดาอันเรียบง่าย

ความงดงามของความเป็นเพื่อน อยู่ที่การมีน้ำใจ การแบ่งปัน
ความน่าเบื่อของการมีน้ำใจ การแบ่งปัน อยู่ที่การรู้สึกเสียเปรียบตลอดเวลา

ความงดงามของสังคม อยู่ที่ทุกคนเสมอภาคภายใต้กฏเกณฑ์เดียวกัน
ความน่าเบื่อของกฏเกณฑ์ อยู่ที่คนบางคน บางกลุ่มยังมีอภิสิทธิ์

ความงดงามของการสร้างสรรค์ อยู่ที่การคิดนอกกรอบ ทำในสิ่งใหม่ๆ
ความน่าเบื่อในการคิดนอกกรอบ การทำในสิ่งใหม่ๆ คือการถูกต่อต้านอยู่เสมอ

ความงดงามของชีวิต อยู่ที่การดำรงอยู่อย่างมีสติและเหตุผล
ความน่าเบื่อของเหตุผล อยู่ที่มักจะขัดแย้งกับอารมณ์และความรู้สึก

ความงดงามของการมีชีวิตอยู่ อยู่ที่ความหวัง ความใฝ่ฝัน
ความน่าเบื่อของความหวัง ความใฝ่ฝัน อยู่ที่การไม่เคยได้ทันใจเลยสักครั้ง

....................................

ฉันนึกทบทวนความงดงามและความน่าเบื่อในประการต่างๆในวันหนึ่ง
แล้วก็พอจะสรุปได้ว่า

ฉันเลือกที่จะยืนอยู่ข้างความงดงามมากกว่าความน่าเบื่อ

-----------------------------------------------------------
มนต์สุนทร สุราช. "มุมหนึ่งของความรู้สึกดีดี". กรุงเทพฯ : พลอยจันทร์, 2546.