เมื่อเรามีความเข้าใจและรับรู้ความต้องการในส่วนลึกเหล่านั้น
จะเป็นพื้นฐานให้เกิดความสัมพันธ์ การร่วมมือ และสันติภาพในทุกระดับ
ตั้งแต่ระดับบุคคล ชุมชน จนถึงระดับโลก

ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะในระดับลึกแล้ว มนุษย์เรามีความเหมือนกันมากกว่าความแตกต่าง การตระหนักว่าเราแต่ละคนต่างก็มีความต้องการที่คล้ายคลึงกัน ทำให้เรามีความเข้าอกเข้าใจกันมากขึ้น

เมื่อเราใส่ใจที่ตัวความต้องการ โดยปล่อยวางการตัดสิน วิพากษ์วิจารณ์ หรือ การกล่าวโทษผู้อื่น จะทำให้เราละวางความเป็นศัตรู และเกิดความคิดสร้างสรรค์ในการหาทางแก้ปัญหาอย่างที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน เมื่อเป็นเช่นนี้ ความขัดแย้งและความเข้าใจผิดทั้งหลายย่อมคลี่คลายได้ในที่สุด

การเรียนรู้การสื่อสารอย่างสันติ เป็นกระบวนการคล้ายกับการเรียนรู้ภาษาใหม่หรือทักษะใหม่

ในช่วงแรกผู้ฝึกปฏิบัติอาจจะพูดภาษานี้ได้ไม่คล่องนัก
แต่ด้วยการเรียนรู้อย่างเป็นขั้นตอนและมีเวลาฝึกปฏิบัติอย่างพอเพียง
จะช่วยให้มีความชำนาญเพิ่มขึ้นได้

ภาษาของการสื่อสารอย่างสันติ แบ่งออกเป็นสองส่วน คือ

การสื่อสารให้ผู้อื่นรับรู้ และการฟังผู้อื่นด้วยความเข้าใจ
ทั้งสองส่วนมี องค์ประกอบ ๔ ประการ คือ

การสังเกต ความรู้สึก ความต้องการ และการขอร้อง
ในการฝึกปฏิบัติ เราจะเรียนรู้การแยกแยะองค์ประกอบ ๔ ประการนี้ออกจาก การตัดสิน การตีความ และคำสั่ง
_________________________________
"สื่อสารอย่างสันติ". ไพรินทร์ โชติสกุลรัตน์, เรียบเรียง. นริศ มณีขาว, บรรณาธิการ.กรุงเทพฯ : เสมสิกขาลัย, 2550.

เชิญแสดงความคิดเห็น
ชื่อ:
หัวข้อ:
ความคิดเห็น:
กรุณาใส่รหัสที่เห็น:*

ขับเคลื่อนโดย อโกคอมเม้นท์ ๒.๐!