ความที่ชอบเผชิญกับความทุกข์ที่มากวนใจ
เลยนั่งอยู่กับเจ้าความท้อใจ เจ็บปวด ท้อแท้นี้อยู่นาน
ที่สุด... ก็ไม่อาจคลายจากความทุกข์ใจที่มาเยือนนี้ได้

เลยหลับตาลง หายใจเข้าออกไปมาสักพักหนึ่ง
หวังว่าจะช่วยคลายอารมณ์หมองหม่นนี้ได้บ้าง...

......
.........
...

ฉับพลัน เห็นน้ำพุสีขาวเล็กๆผุดขึ้นมาอย่างอ่อนโยนที่กลางใจ
น้ำพุสีขาว ไม่มีน้ำมากมาย แต่ไหลมาเรื่อยๆไม่ขาดสาย

รู้สึกประหลาดใจ และค่อยๆหายใจเข้าออกกับภาพน้ำพุสีขาวที่กลางใจ
จิตใจค่อยผ่อนคลาย ค่อยเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดหาย

.....
.........
....

บางครั้งเราแสวงหาหนทางมากมายที่จะออกจากความทุกข์ใจ
ที่แท้... ไม่ต้องไปหาที่ไหนไกล
อยู่ภายใจจิตใจของเรานี่เอง...
น้ำพุสีขาวที่กลางใจ...

รู้สึกขอบคุณเบื้องบน ขอบคุณธรรมชาติ
ขอบคุณสรรพสิ่ง ขอบคุณทุกคนที่โอบอุ้ม
จนวันนี้ ฉันได้พบกับแหล่งพลัง กำลังใจที่อยู่ภายใน

ฉันเชื่อว่า ด้วยการโอบอุ้มที่ฉันได้รับ
เต็มเติมข้างในหัวใจฉัน...
ให้พร้อมที่จะแบ่งปัน และเรียนรู้ไปพร้อมๆกัน...
ทั้งสุข ทั้งทุกข์ กับผู้คน กับสรรพสิ่งรอบกายฉัน...เช่นกัน

บันทึกการเดินทางของลุงริศ
๒๐ กรกฎาคม ๒๕๕๐

_________________________
นริศ มณีขาว www.carefor.org