ผู้ป่วยมะเร็งหนึ่ง เจอหมอทีไรก็บอกว่า แกยังไม่ตาย แม้ว่าหมอผู้รักษามะเร็งจะทำนายว่า แกควรตายตั้งแต่ 3 ปีที่แล้วก็ตาม ขณะที่อีกรายหนึ่งปวดตามร่างกายไปหาหมอแล้วบอกว่า เป็นโรคข้อเสื่อมกลับมาบ้านเลยป่วยมากกว่าเดิม ก่อนไปหาหมอเสียอีก เพราะเข้าใจว่ารักษาไม่หาย จะค่อยๆ เป็นมากขึ้นซึ่งน่าจะถามให้ดีก่อน จะได้ไม่ต้องเก็บมากังวล

ข้อห้า ขบขันในข้อผิดพลาดของตนเองเสียบ้าง อย่างการลืมว่า จะซื้อของขวัญวันเกิดให้หวานใจ ก็อาจหัวเราะแล้วบอกว่าดีแล้วที่เตือน จะได้ซื้อให้เสียที

ข้อหก การหาแบบอย่างของการรู้สึกขบขัน อย่างการอ่านเรื่องตลกๆ ประเทืองปัญญา การดูภาพยนต์ตลกอันเป็นการสร้างอารมณ์สบายใจขึ้นมาซึ่งจะเป็นพื้นฐานของอารมณ์ดี รู้จักขบขันกับเหตุการณ์ต่างๆ

ข้อสุดท้าย คือการฝึกรอยยิ้ม และการหัวเราะ ถ้าใครไม่เคยหัวเราะเลย ทำหน้าบึ้งตึงตลอดอาจต้องฝึกยิ้มสวยๆ กับกระจกก่อนเป็นบทเรียนขั้นต้นๆ

*** มีข้อห้ามอยู่บ้างสำหรับอารมณ์ขัน ก็คืออย่าไปทำให้ใครเดือดร้อนหรืออับอาย คือ ถ้าจะอารมณ์ดีขบขันอย่างสร้างสรรค์ละก็ อย่าเอาอย่างตลกคาเฟ่ ที่ล้อเลียนมด้อยของผู้อื่น หรืออย่างเอาเรื่องสัปดนมาพูดเต็มไปหมด

_____________________________
ปรับปรุงจากบทความของ นพ.เทอดศักดิ์ เดชคง. นิตยสาร fitness ปีที่ 11 ฉบับที่ 108