|
ซ่อนอยู่ในหัวใจ...ของเราเอง(3) |
|
|
ท่ามกลางเหตุการณ์ที่มนุษย์ใจร้ายต่อกันอย่างไม่น่าเชื่อ... เหลือเพียงความดีงามที่เราเคยพบนี้เอง ที่จะหล่อเลี้ยงให้จิตใจของเรามีกำลังอยู่ต่อไปได้...
ในช่วงหลายๆปีหลังของชีวิต ผมสังเกตว่า เรื่องราวที่งดงามต่างๆที่ผมได้ยิน ได้ฟัง
และประสบด้วยตนเองนั้น ทำให้ผมเบิกบานใจและเกิดความมั่นใจใน "ความดีงาม" ว่า
ความดีงามยังคงอยู่
และมีพลังที่ทำให้ใจของเรายืนหยัดอยู่ได้แม้ในช่วงที่แย่ที่สุดในชีวิต...
โดยเฉพาะเมื่อเกิดภาวะของความผิดหวัง และหมดศรัทธาในชีวิต และผู้คนรอบข้าง...
ท่ามกลางเหตุการณ์ที่มนุษย์ใจร้ายต่อกันอย่างไม่น่าเชื่อ...
เหลือเพียงความดีงามที่เราเคยพบนี้เอง
ที่จะหล่อเลี้ยงให้จิตใจของเรามีกำลังอยู่ต่อไปได้...
และยังแบ่งปันสิ่งที่ดีงามแก่กันและกันได้...
ยังแบ่งปันข่าวดีให้แก่กันและกันได้...
ผมขอเชิญชวนให้ท่านเล่าเรื่องราวดีๆกับคนรอบข้าง
เล่าเรื่องราวที่งดงามให้แก่กันและกัน เป็นของขวัญให้กัน เป็นข่าวดีให้กัน
เป็นกำลังใจให้กัน...
เรื่องราวที่งดงามจากชีวิตจริงนี่เอง
จะทะลุทะลวงเข้าไปในจิตใจของเรา และจะเติมเต็มหัวใจของเราให้เบิกบานจากข้างใน...
จนล้นออกมาข้างนอก... และพร้อมที่จะให้สิ่งดีงามนี้กับคนอื่น
พร้อมที่จะแบ่งปันสิ่งดีๆที่มีอยู่ภายในนี้กับคนอื่น... อย่างอิสระ อย่างจริงใจ
เรียบง่าย... เป็นธรรมชาติ แต่กลับมีความหมาย
มีพลังที่ซ่อนอยู่อย่างน่าประหลาดใจ...
และที่นั่นเอง...
เราจะพบความรักที่แท้จริง... เป็นความรักที่ซ่อนอยู่... ในหัวใจของเราเอง...
_____________________
นริศ มณีขาว (ลุงริศ) คอลัมน์ ไต่ตามโค้งตะวัน. อุดมศานต์ มีนาคม 2550
|
ปลุกพระอาทิตย์ในใจ
เขียนโดย เพื่อน เมื่อ 2007-02-23 20:18:00
ความรักที่แท้จริงเป็นความรักที่ซ่อนอยู่ในหัวใจเราเอง ซ่อนอยู่ตรงไหน ซ่อนลึกไปรึเป่า อาจจะหาได้ง่ายๆ เมื่อได้พบสิ่งสวยงาม ทั้งผู้ให้และผู้รับ เพราะความรักมีให้แบ่งปัน ขอบคุณในความสวยงามที่ได้เห็น เพราะสิ่งที่สวยงามนั้นตามองไม่เห็นหรอก บ้านใส่ใจนี่ดีจัง ทำให้เราเรียนรู้ที่จะมองสิ่งที่สวยงามด้วยใจ ไต่ไปตามโค้งตะวัน เพิ่มความหวัง ต่อกำลังใจให้ทุกคนเหมือนตะวัน ที่รอแป๊ปนึงก็ขึ้นมาใหม่ ให้ชีวิตได้เริ่มต้น ตะวันของใครที่ดวงกระจิดริดและถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง ก็ค่อยๆ ปลุกมันให้ตื่นขึ้น ที่นี่เค้าชวนให้เรามาปลุกดวงอาทิตย์ในใจเราให้ตื่นกันเถอะ อย่างนั้นเลย เอ้า ลุงริศไต่ไปเรื่อยๆ ช่วยปลุกพระอาทิตย์ในใจเราให้ตื่น อย่าลืมนะเราต้องเรียนรู้วิธีในการปลุกมัน แม้ว่าเราจะแทบไม่มีแรง และถึงแม้ดวงอาทิตย์ของเราจะดวงกระจิดริดและมีแต่น้ำแข็งที่เป็
นน้ำตาของเราเอง มาเดินทางด้วยกันที่นี่ เรียนรู้และหัดปลุกดวงอาทิตย์ของตัวเองให้ตื่นแล้วก็แบ่งปันเรื
่องสวยงาม ช่วยกันปลุกดวงอาทิตย์ของทุกคนเลย ดีจังเลยเนอะ จะได้ไม่เหลือคนที่จมอยู่ในความทรมาน เจ็บปวด เศร้า หรือจมอยู่ก็จมอยู่ไม่นานเกินไปนักหรอก กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญสำหรับสิ่งมีชีวิต เอ้า ค่อยๆ ก้าวกันไป ล้มลุกบ้างเป็นธรรมดา ไม่ต้องคิดมาก เป็นไปตามธรรมชาติบ้างก็ไม่เห็นเป็นไร สู้ๆ นะทุกคน เราด้วย จะได้ไม่มีใครมีความรู้สึกว่าขาดความรักอีกต่อไปหรือไม่มีความห
วังที่จะอยู่ต่อไป มาปลุกพระอาทิตย์ในหัวใจให้ตื่นกันเถอะ
References
ต้นส้มแสนรัก
เจ้าชายน้อย
ลุงริศ |
ขับเคลื่อนโดย อโกคอมเม้นท์ ๒.๐! |
ใส่ใจมาฝาก 
