อาทิตย์ก่อนผมมีโอกาสกลับไปที่ศูนย์ธารชีวิต ซึ่งให้การดูแลเด็กยากจนในเขตพัทยาอีกครั้งหนึ่ง ในครั้งนี้ผมเก็บสิ่งดีๆเพิ่มขึ้นอีกเรื่องหนึ่ง...

คือเมื่อผมมาที่นีครั้งที่แล้วนั้น ผมจำได้ว่าเด็กๆที่นี่ ตัดสินใจนำเงินออมวันละบาทของพวกเขา ไปบริจาคให้กับเด็กๆที่เผชิญกับภัยสงครามในอิรัก...

ผมประทับใจเด็กๆที่แม้ว่าตัวเองจะมีความทุกข์ และยากจน แต่ก็ยังคิดถึงคนอื่นที่ลำบากกว่า คนอื่นที่มีความทุกข์มากกว่าตนเอง และให้ความช่วยเหลือแก่คนอื่นตามกำลังความสามารถ...

มาในปีนี้ เด็กๆที่นี่ตัดสินใจแบ่งเงินออมวันละบาทของพวกเขาออกเป็น 2 ส่วน โดยส่วนหนึ่งส่งไปช่วยเด็กยากจนในโรงเรียนแห่งหนึ่งในภาคอีสาน และอีกส่วนหนึ่งส่งไปช่วยหน่วยงานที่ทำงานกับเด็กยากจนในเขตพัทยา... ด้วยเหตุผลที่ว่า

"เราอยู่ในพื้นที่ใด เราก็ต้องสนับสนุน ส่งเสริม ให้ความช่วยเหลือคนอื่นที่มีความทุกข์ยากลำบากในพื้นที่เดียวกับเราด้วย นอกเหนือจากช่วยคนอื่นในพื้นที่ห่างไกลแล้ว..."

_____________________
นริศ มณีขาว (ลุงริศ) คอลัมน์ ไต่ตามโค้งตะวัน. อุดมศานต์ มีนาคม 2550