ที่สำคัญผมมองเห็นรอยยิ้มของเจ้าของร้าน ซึ่งก็คือยายของเด็กหญิงเล็กๆคนนี้แหละ... เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข เต็มไปด้วยความเบิกบานใจ... ผมฝากคำอวยพรขอให้ทั้งแม่และเด็กสาวตัวน้อยให้มีสุขภาพที่ดี แล้วเดินจากร้านด้วยความสุขใจ...

ผมประทับใจรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขของหญิงเจ้าของร้าน พร้อมกับคิดในใจว่า "การเกิดมาของเด็กน้อยนั้นนำความสุข นำความปีติมาให้กับคุณยายมากเลยทีเดียว..."

แล้วผมก็ตั้งใจว่า จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นเรื่องราวที่สวยงามอีกเรื่องหนึ่ง เพื่อเป็นกำลังใจให้ชีวิต เพื่อเป็นแรงบันดาลใจในการแบ่งปันสิ่งดีที่งดงามให้กับคนรอบข้างต่อไป... โดยเฉพาะในยามที่เกิดอาการท้อใจ หรือหมดกำลังใจ

_____________________
นริศ มณีขาว (ลุงริศ) คอลัมน์ ไต่ตามโค้งตะวัน. อุดมศานต์ มีนาคม 2550