ถึงตอนนั้น เธอย่อมรู้ว่าการปฏิบัติของตัวเองประสบผล
เธอจะเป็นอย่างชาวสวนที่ดี...

...............................

ภายในตัวเราทุกคนก็คือสวน
ผู้ปฏิบัติแต่ละคนต้องกลับมาที่สวนของตนและดูแลมัน

บางทีที่ผ่านมา เธออาจละเลยมันไปนาน

เธอจะรู้สึกได้ว่า จริงๆแล้วสวนของตัวเองมีสภาพเป็นอย่างไร
และพยายามจัดสิ่งต่างๆให้เรียบร้อยสวยงาม เข้าที่เข้าทาง

หลายๆคนจะชื่นชมสวนของเธอ
หากสวนนั้นได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดี

________________________________________
พระภิกษุ ติช นัท ฮันห์ เขียน, ธารา รินศานต์ แปล, "ความโกรธ : ปัญญาดับเปลวไฟแห่งโทสะ". กรุงเทพฯ:โกมลคีมทอง. 2546. หน้า 30.