บางคนแม้ยากจน แต่มีรอยยิ้มอยู่เสมอ เป็นคนใจดี มีความสุข มีน้ำใจ ช่วยเหลือ เป็นกำลังใจ และยังทำให้คนอื่นยิ้มได้อีกด้วย

______________

เจ๊าะแจ๊ะหนุ่มน้อยวัยสิบสาม เขาเป็นคนเงียบๆ พูดไม่เก่ง ไม่ค่อยมีความเชื่อมั่นในตัวเอง เขาอยากพูดอยากคุยเก่งเหมือนคนอื่นๆ แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร... เขาจึงต้องทนอยู่อย่างเงียบเหงา... จนวันหนึ่งเขาเข้าไปในห้องสมุด แล้วเขาก็พบคำตอบ ด้วยคำตอบง่ายๆนั้น ทำให้เขาโล่งใจ และยิ้มออก... เป็นคำตอบง่ายๆ ที่เขาไม่เคยฉุกใจคิดมาก่อน... หนังสือเล่มนั้นแนะนำเขาว่า "ก็เพียงยิ้ม และสร้างยิ้มอย่างจริงใจ..."
 
แม้วันนี้รอยยิ้มอาจหายไปกับความเครียด ความทุกข์ และความกังวล ชีวิตเราดูห่างจากความสงบสุขมากขึ้นทุกที... แต่รอยยิ้มที่จริงใจยังคงนำความสุข ความสดใสให้กับผู้คน ทั้งเป็นกำลังใจ เป็นความสบายใจ ขจัดความเจ็บปวด ทุกข์ โศก เศร้า เหงา เบื่อ ซึมและขาดรัก ความสุขสงบกลับมาใหม่ เป็นความสุขแบบประหยัด ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย นอกจากความรักและความจริงใจที่มีต่อกันเท่านั้นเอง

บางคนมีเงินมากมาย แต่ไร้รอยยิ้มบนใบหน้า แถมยังโหดอีกต่างหาก... บางคนแม้ยากจน แต่มีรอยยิ้มอยู่เสมอ เป็นคนใจดี มีความสุข มีน้ำใจ ช่วยเหลือ เป็นกำลังใจ และยังทำให้คนอื่นยิ้มได้อีกด้วย นี่แหละเขาเรียกว่า ความสุขและรอยยิ้มไม่เข้าใครออกใคร... แล้วเราๆท่านๆอยากเป็นคนแบบไหนกันละครับ

ผมว่าถ้าเราลองเริ่มกันตั้งแต่วันนี้ คงไม่เสียหายอะไร เริ่มได้ทั้งกับตัวเอง กับพ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน เพื่อนร่วมงาน เพื่อนร่วมเรียน คนรัก จนถึง ผู้คนรอบข้าง กับคนที่น่ารัก และกับคนที่ไม่น่ารักด้วยก็ได้ ถือว่าเป็น "เพียงสิ่งเล็กน้อยที่ให้กันได้" เพื่อโลกนี้จะได้สวยงามขึ้นมาอีกไม่น้อยเลย...

_____________
โดย นริศ มณีขาว ไต่ตามโค้งตะวัน