Advertisement
อัปเดทล่าสุด : พุธ 23 กรกฎาคม 2557 : carefor.org อัปเดททุกวัน
หน้าแรก
สื่อสารด้วยหัวใจ
สื่อสารด้วยหัวใจ
บ้านใส่ใจ Carefor.org
หน้าแรก
ความรัก
กำลังใจ
ตั้งสติ
ใส่ใจมาฝาก
เพลงโดนใจ
สมุดภาพบ้านใส่ใจ
ถาม-ตอบปัญหากับลุงริศ
ติดต่อทีมงาน
English Stories
ค่ายอาสาบ้านเซเวียร์
ศูนย์นักศึกษาฯ
สมุดฝากความในใจ
Careforปี18ยินดีต้อนรับ
โดยเฉพาะท่านที่ออนไลน์
ในขณะนี้ทั้ง 186 ท่าน

ค้นหา-ใส่คำแล้วEnter
เพื่อนร่วมทาง


เว็บที่ให้คำแนะนำดีๆกับ Carefor
บ้านใส่ใจ  
MooOb

 
Heading towards the station ... - 28/03/2008 10:09 Tucked away in our subconscious minds is an idyllic vision. We see ourselves on a long, long trip that almost spans the continent. We're traveling by passenger train, and out the windows we drink in the passing scene of cars on nearby highways, of children waving at a crossing, of cattle grazing on a distant hillside, of smoke pouring from a power plant, of row upon row of corn and wheat, of flatlands and valleys, of mountains and rolling hills, of biting winter and blazing summer and cavorting spring and docile fall.

But uppermost in our minds is the final destination. On a certain day at a certain hour we will pull into the station. There sill be bands playing, and flags waving. And once we get there so many wonderful dreams will come true. So many wishes will be fulfilled and so many pieces of our lives finally will be neatly fitted together like a completed jigsaw puzzle. How restlessly we pace the aisles, damning the minutes for loitering ... waiting, waiting, waiting, for the station.

However, sooner or later we must realize there is no one station, no one place to arrive at once and for all. The true joy of life is the trip. The station is only a dream. It constantly outdistances us.

"When we reach the station, that will be it !" we cry. Translated it means, "When I'm 18, that will be it ! When I buy a new 450 SL Mercedes Benz, that will be it ! When I put the last kid through college, that will be it ! When I have paid off the mortgage, that will be it ! When I win a promotion, that will be it ! When I reach the age of retirement, that will be it ! I shall live happily ever after !"

Unfortunately, once we get it, then it disappears. The station somehow hides itself at the end of an endless track.

"Relish the moment" is a good motto, especially when coupled with Psalm 118:24: "This is the day which the Lord hath made; we will rejoice and be glad in it." It isn't the burdens of today that drive men mad. Rather, it is regret over yesterday or fear of tomorrow. Regret and fear are twin thieves who would rob us of today.

So, stop pacing the aisles and counting the miles. Instead, climb more mountains, eat more ice cream, go barefoot oftener, swim more rivers, watch more sunsets, laugh more and cry less. Life must be lived as we go along. The station will come soon enough.

(Found as published in Dear Abby, The Station, By Robert J. Hastings, fwd mail)

  มี Spam เข้ามามาก ระบบป้องกันไม่อนุญาตให้เขียนข้อความในช่วงนี้

"บ้านใส่ใจ" สนับสนุนผู้คนให้ค้นพบ&แบ่งปันสิ่งดีที่มีอยู่ เพื่อประโยชน์สุขของมหาชน
Carefor.org ©1997 ออกแบบ, ขับเคลื่อนด้วย "แมมโบ้ลายไทย" GNU/GPL License