หมูอบ
|
ตอบ:หรือเพียง "ฝัน" ที่หาญท้าชะตาฟ้า - 28/11/2008 11:43
ขอบคุณคุณพ่อน้องเฟิร์นมากค่ะที่นำเรื่องราวดีๆ พร้อมกับประสบการณ์ส่วนตัวที่มีความหมาย มาแบ่งปันกับพวกเราที่บ้านใส่ใจ
ขอบคุณสำหรับลิงค์ที่ให้ไว้ด้วยค่ะ ... พอดีรู้จัก ADHD เพราะเพื่อน เลยมีความเข้าใจบ้าง เคยคิดเหมือนกันว่า ADHD เป็นอีกโรคหนึ่งที่คนไม่รู้จัก-ไม่เข้าใจอีกมาก เพราะคนที่เป็นไม่มีอาการที่ปรากฏให้เห็นชัด เพราะฉะนั้น การที่คุณพ่อน้องเฟิร์นต้องการให้เรื่องราวของน้องเฟิร์นเป็นอุธาหรณ์ ให้คนได้รู้-ได้เข้าใจมากขึ้น จึงเป็นสิ่งที่ดีมากๆ เหมือนได้เผื่อแผ่แบ่งปันความรู้-ความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้แผ่ขยายไปเรื่อยๆ ซึ่งจะเป็นประโยชน์สำหรับคนอื่นๆ
น้องเฟิร์นหน้าตาน่ารัก ดูเป็นเด็กที่มีความรักอยู่ในหัวใจ มองแล้วทำให้ยิ้ม ... อ่านเรื่องราวของคุณพ่อ-คุณลูกแล้วก็รู้สึกจริงๆว่า พระพรในชีวิตที่น้องเฟิร์นได้รับก็คือ มีคุณพ่อ-คุณแม่ มีครอบครัว ที่รัก-เข้าใจ-อยู่เคียงข้างตลอดเวลา และพระพรที่คุณพ่อ-คุณแม่ได้รับก็คือ มีลูกสาวให้รักมากมายขนาดนี้ พระรู้ว่า น้องเฟิร์นจะได้รับความอบอุ่นมากที่สุดในอ้อมกอดนี้ค่ะ ที่คุณพ่อน้องเฟิร์นบอกว่า ผมก็คงทำได้แค่นี้แหละครับ ... เป็นแค่คนธรรมดาๆคนหนึ่ง
ไม่ใช่คนธรรมดาๆคนหนึ่งมังคะ แต่เป็นคุณพ่อที่มีความรักมากมาย และไม่ธรรมดา เพราะได้สัมภาษณ์ในรายการเจาะ เกาะติด ของช่อง ๗ ซึ่งจะออกอากาศหลังเที่ยงคืนของวันพุธที่ ๓ ธันวาคมนี้ น่าเสียดายที่รายการมาดึกจัง ไม่แน่ใจว่าจะได้ดู อาจจะต้องดูย้อนหลัง แต่คิดว่าบ้านเรามีคนนอนดึกเยอะ เพราะฉะนั้น คงมีคนได้ดูเป็นจำนวนไม่น้อย ... นับว่าเป็นก้าวต่อไปที่ดีมากๆค่ะ
สิ่งที่อยู่ในใจในขณะนี้ทำให้นึกถึงเพื่อนสนิทที่ลูกสาวคนแรกเป็น Downs syndrome ตอนแรกคุณพ่อ-คุณแม่ตกใจ-เสียใจมากจริงๆ เพราะก่อนที่ลูกจะคลอด คุณพ่อก็ตั้งความหวังไว้มากมาย รวมถึงหวังจะแนะนำให้ลูกรู้จักโลกแห่งวรรณคดีอังกฤษ ซึ่งเป็นสิ่งที่ตนรัก ฯลฯ แต่พอคลอดได้สองวันก็รู้ว่าลูกมีปัญหา พอดีวันนั้นก็อยู่กับเขาด้วย เพื่อนถามพระ (ตามอารมณ์ขันของตัวเอง) ว่า Dear God, why
are you sure you sent her to the right address? และก็โชคดีที่ได้รับคำตอบให้ตัวเองอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้น ทั้งเพื่อนและภรรยา ก็พยายามเรียนรู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเด็ก Downs syndrome พบปะพูดคุย เข้าชมรมกับพ่อ-แม่ที่มีปัญหาเหมือนกัน จนลูกสามารถพัฒนาศักยภาพของตนเองได้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ คุณพ่อ-คุณแม่ให้ความรัก-ความเข้าใจลูกอย่างเต็มที่ เราเห็นได้ชัดว่า เพื่อนไม่ได้ต้องการความสงสาร-ความเห็นใจให้กับลูก แต่ต้องการให้คนเข้าใจมากขึ้น เพราะแม้ว่า Downs syndrome จะมีอาการที่ปรากฏให้เห็นชัด แต่ความเข้าใจของคนก็ยังไม่มากพอ แม้ว่าจะมากขึ้นเรื่อยๆก็ตาม ... มองแล้วก็ทำให้นึกถึงคำถามของเขาที่ว่า Dear God, why
are you sure you sent her to the right address?
อันที่จริงในโลกนี้ ยังมีโรคหลายโรคที่เหมือนไม่ใช่โรค แต่ก็เป็นโรคที่ทำร้ายคนทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว อย่างแสนสาหัส ถ้าคนเข้าใจก็ดีไป แต่ถ้าไม่เข้าก็เป็นเรื่องที่น่าใจหาย และสามารถนำความสูญเสียมาได้มาก
สำหรับ ADHD นั้น มีวิธีช่วยให้อาการดีขึ้นเรื่อยๆ ใช่ไหมคะ ขอภาวนาให้เป็นเช่นนั้นสำหรับน้องเฟิร์น เพื่อวันที่ดีขึ้นเรื่อยๆ 
ขอพระอวยพรน้องเฟิร์น-น้องภัทร และทุกคนในครอบครัว ... ขอพระมอบกำลังใจ-แสงสว่างนำทางให้คุณพ่อ-คุณแม่ เยอะๆ ... อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันคริสตมาสแล้ว ขอความรักของแม่พระ-พระกุมารเยซู-นักบุญโยเซฟโอบอุ้มทั้งครอบครัวนะคะ ... วันพรุ่งนี้ต้องดีขึ้นเรื่อยๆ ... ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
ป.ล. หวังว่าสนามบินจะเปิดเร็วๆ คุณพ่อน้องเฟิร์นจะได้กลับบ้าน ... อ้อ ... ชอบความคิด กล่องจดหมายถึง พระเจ้า แม่พระ และคุณปู่ของหนูที่อยู่บนสวรรค์ มากค่ะ เหมือนตอนเล็กๆที่เขียนถึงซานต้า แล้วก็มีความสุขจริงๆ และก็งงทุกครั้งที่ได้ของขวัญตามที่ขอไว้ ... ทุกวันนี้ก็ยังเขียนถึงแม่พระ เช่นในวันฉลอง Immaculate Conception (๘ ธันวาคม) ซึ่งบางวัดจะจัดพิธีแห่แม่พระและเผาจดหมาย ซึ่งให้ความรู้สึกที่แสนดี
|
บ้านนอก|เครือข่ายพุทธิกา
