|
|
คนเจ้าน้ำตา
|
เมื่อรักเปลี่ยนเป็นแค้น - 30/10/2005 01:07
ฉันเป็น ญ ที่มาทีหลัง และที่ยอมเพราะเห็นว่าเค้ากำลังจะเลิกกัน ซึ่งไม่ได้เกิดจากการที่เค้ามีเรา ซึ่งเป็นคนใหม่ แต่เหตุการณ์ไม่เป็นดั่งที่คิด และนับวันฉันก็รักเค้ามากขึ้น แต่ในใจก็รู้ดีว่า มันไม่สมควร แต่ก็ยากเกินตัดใจเพราะเราต้องเห็นหน้ากัน คุยกัน ทานข้าวด้วยกัน ทุกๆๆวัน ซึ่งฉันได้พยายามหลายครั้งแล้ว
ฉันเคยบอกให้เค้าเลือกทางใดทางหนึ่ง แต่สิ่งที่ได้คำตอบมา คือ เค้าไม่ขอเลือกใคร เพราะเค้าไม่อยากทำให้ใครเจ็บ
ท่าทีที่แสดงต่อฉันเมื่อไม่มีใคร ไม่ต่างอะไรจากคนรักกัน และท่าที่ที่เค้าแสดงต่อแฟนเค้าและก็ต่อหน้าฉัน ก็ไม่แตกต่างอะไรกับคนที่ยังรักกันอยู่
ฉันรู้ว่าเค้าใช้วิธีให้ฉันเป็นฝ่ายจากลาไปเอง โดยที่เค้าไม่ได้เป็นคนเลิกลา แต่นั่นมันทำให้ฉันรู้สึกว่า เค้าหลอกลวง เห็นแก่ตัว เอาแต่ได้ จนทุกวันนี้ความรักที่มีก็ยังอยู่ แต่ความแค้น ความเกลียดชังมีมากขึ้น ตอนนี้ฉันสับสนระหว่างความถูกต้อง ที่ต้องยอมเจ็บคนเดียว และดูโง่ในสายตาเค้า กับ ความรัก ความแค้น และความคิดที่ว่าฉันจะไม่ยอมเจ็บฝ่ายเดียว มันสลับไปมาเหมือนน้ำขึ้น-น้ำลง จนจิตใจมันเหนื่อยเหลือเกิน
|
|
|
  |
หมูอบ
|
ตอบ:เมื่อรักเปลี่ยนเป็นแค้น - 31/10/2005 18:50
ทำงานที่เดียวกันหรือคะถึงต้องเห็นหน้ากัน คุยกัน ทานข้าวด้วยกัน ทุกๆๆวัน?
อย่างไรก็ตาม ในความคิดเห็นส่วนตัวแล้ว เรื่องความถูกต้องหรือไม่นั้นไม่ใช่ประเด็น แต่หากคุณคิดแล้วแค้น แล้วแก้แค้น คุณก็จะยิ่งเจ็บและขาดสันติในใจนะ ... และการแก้แค้นก็อาจจะไม่ส่งผลดังที่คุณปรารถนา ... แล้วจะมีประโยชน์อะไร? สู้คุณตัดใจ ยอมเจ็บแบบสุดๆเสียในตอนนี้ แล้วเดินออกมาจากชีวิตเค้า (ซึ่งไม่ได้หมายความว่าคุณโง่) และเริ่มต้นชีวิตใหม่ เปิดทางให้คนใหม่ที่จะพบในวันข้างหน้า ... ไม่ดีกว่ารึคะ?
การแก้แค้นน่าจะเป็นการเอาชนะใจตัวเองให้จงได้ ... ยอมให้อภัย (เพื่อจะได้หลุดพ้นจริงๆ) ... เพื่อวันที่สดใสกว่านี้ ... วันที่คุณไม่ต้องเสียน้ำตาเพราะรักคนที่ "หลอกลวง เห็นแก่ตัว เอาแต่ได้" ...
ขออวยพรให้เรื่องราวต่างๆคลี่คลายไปในทางที่ดีที่สุดสำหรับคุณนะคะ 
|
|
|
|
สถานการณ์เดียวกัน
|
ตอบ:เมื่อรักเปลี่ยนเป็นแค้น - 01/11/2005 11:47
เรื่องของคุณเหมือนกับเรื่องของดิฉันไม่มีผิด ดิฉันรู้สึกเจ็บปวดมากเพราะรักเขามาก แต่ดิฉันก็รู้ว่าไม่มีประโยชน์อันใดที่ดิฉันจะต้องทนเจ็บปวดอยู่อย่างนี้เพราะเขาเลือกคนทั้งสองคน ไม่ตัดสินใจเลือกใครแม้ดิฉันบังคับ และเขาก็ต้องการให้ดิฉันจากไปเองโดยที่จะไม่ผิดอะไรเหมือนที่คุณพูด ซึ่งก็แน่นอน มันเจ็บปวดมาก ดิฉันบอกเลิกและจากมาทั้งๆที่ไม่อยากทำ แต่สิ่งหนึ่งที่ดิฉันคิดเสมอก็คือ ดิฉันขอตั้งอยู่บนความถูกต้องมากกว่าความหลง(รัก) ขออยู่อย่างมีสติดีกว่าใช้อารมณ์ สิ่งที่ดิฉันผิดพลาดมาดิฉันขอเรียนรู้เป็นบทเรียน และสัญญากับตัวเองจะไม่ผิดอีก ดิฉันยินดีที่จะรักใครสักคนที่เขาพร้อมจะรักดิฉัน แต่ต้องไม่ผิดศีลธรรม ไม่ได้ชื่อว่าแย่งของๆใครมา ดิฉันบอกคุณได้เลยว่าดิฉันเจ็บมากและแม้ตอนนี้ก็ยังเจ็บอยู่ ดิฉันรู้ว่าดิฉันยังเลิกคิดถึงเขาไม่ได้ แต่ลึกๆ แล้ว ดิฉันยังมีความภูมิใจในตัวเองอยู่ที่ดิฉันทำสิ่งที่ถูกต้อง ทำในสิ่งที่สมควรกระทำ ดิฉันเคยคิดเหมือนที่คุณคิดคือโกรธแค้น และอยากให้เขาได้รับบทเรียน แต่แล้วก็ต้องหยุดคิด จะมีประโยชน์อะไรเล่ากับการแก้แค้น ทำให้เราเสียใจเพิ่มขึ้นหรือ? ยามที่เรารักเราทุ่มเททุกอย่าง ยามที่เราแค้นเพราะรู้ว่าเขาไม่รัก เราก็อยากแก้แค้นให้สาสมกับการกระทำของเขา เพียงเพราะเขาไม่สามารถทำได้ดังที่ใจเราต้องการ เพียงเพราะเขาไม่รักเรา อย่างนั้นหรือ? ฉันก็เคยคิดว่าตัวเองโง่เหมือนกันที่ถูกเขาหลอก โง่ตอนนี้ และรู้ตัวเสียแต่ตอนนี้ ดีกว่าปล่อยให้ตัวเองโง่และหลงทำสิ่งที่ผิดมากกว่านี้ บาดแผลในใจดิฉันยอมรับว่ามันไม่เคยหายไปจากในใจ แต่ดิฉันก็จะไม่ยอมให้ตัวเองจมปลัก ย่ำแย่หรือทำร้ายตัวเองมากกว่านี้ ดิฉันต้องการมีชีวิตใหม่ การแก้แค้นเท่ากับคุณทำร้ายตัวเองนะคะ ไม่มีประโยชน์อะไร พิจารณาดูดีๆ นะคะ ดิฉันเชื่อว่าทุกคนมีความเห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งนั้นแหละค่ะ มากบ้างน้อยบ้างในแต่ละคน ขอให้คุณมีสติในการคิด ในการพูดและการกระทำ ดิฉันเชื่อว่าทุกคนมีทางเลือกเป็นของตน สุดแต่ว่าจะเลือกอะไรเท่านั้น หากคุณได้เขามา แล้ววันหนึ่งเขาก็ไปมีคนใหม่อีก คุณทนได้หรือ? หรือหวังว่าเขาจะหยุดอยู่เพียงแค่เรา....แล้วเขาจะหยุดไหม?
|
|
|
|
ครอบครัวของผู้ชายคนนั้น..
|
ตอบ:เมื่อรักเปลี่ยนเป็นแค้น - 13/11/2005 00:36
อยากให้ผู้หญิงคนที่ทำให้พ่อของลูก ต้องทิ้งครอบครัวไป..ได้อ่านจัง
|
|
|
|
ขนมผิง
|
ตอบ:เมื่อรักเปลี่ยนเป็นแค้น - 13/07/2006 17:54
อยากให้คนที่แย้งแฟนเราไปทั้ง ๆ ที่รู้อยู่ว่ามีแฟนแล้วได้อ่านบ้างจังเลย จะได้รู้สำนึกบ้างว่าถ้าแย้งใครเขามาอีกหน่อยเขาก็แย้งคุณได้บ้าง รวมทั้งแฟนเราด้วยนะ
|
|
|
|
น้ำพุ
|
ตอบ:เมื่อรักเปลี่ยนเป็นแค้น - 16/09/2006 10:55
ชีวิตน้องก็คล้ายกับพี่ ลองอ่านหัวข้อ ความรัก-รักครั้งแรกของพี่ที่ส่งเข้ามา ขนาดพี่มีอะไรกับเขาแล้ว แต่พี่ก็ต้องตัดใจเลิกกับเขาเพราะทนสภาพแบบนี้ไม่ไว้ อับอายเพื่อนร่วมงาน ที่เขาไม่เปิดเผยเรา แต่ใครๆเขาก็รู้ แถมเวลาคู่หมั้นเขามาที่ทำงาน เราเหมือนตัวอะไรก็ไม่รู้ ตอนนั้นพี่ยังเด็กมาก หน้าที่การงานก็สู้คู่หมั้นเขาไม่ได้ เราก็แค่ของตายที่ต้องยอมเขาทุกครั้งไป เขาเองเป็นฝ่ายได้เปรียบที่ผู้หญิง 2 คน หลงรักเขา
พี่คิดว่าทำไมพี่ต้องมายอมเขาทั้งที่มีคนมาชอบพี่หลายคน พี่จึงตัดใจไปแต่งงานกับคนที่เขารักพี่ แม้ว่าจะเจ็บปวดที่แต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก แต่ก็รู้สึกดีกว่าที่จะรอว่าเมื่อไร เขาจะเขี่ยเราทิ้ง ทุกวันนี้พี่เองก็ยังรักเขา แต่เราก็ต้องรักตัวเราเองก่อน อย่างน้อยเราก็มีศักดิ์ศรี เวลามันผ่านมา 30 ปีแล้ว ทุกวันนี้พี่ก็ยังได้โทรคุยกันบ้าง แต่ก็สะใจดี เมื่อก่อนเขามองเห็นเราเป็นเด็กกะโปโล คู่หมั้นเขามีอาชีพเป็นครู แต่ทุกวันนี้คนที่เขาไม่เลือกคือพี่ ตอนนี้พี่เป็นถึง MD บริษัทใหญ่เงินเดือนเป็นแสนแล้ว เขาก็คิดไม่ถึงว่าอนาคตพี่จะไปไกลขนาดนี้ ก็เพราะที่เขาไม่เลือกเราเพราะตอนนั้นหน้าที่การงานเราไม่ดี พี่ถึงดิ้นรนถีบตัวเองให้หน้าที่การงานดี ทุกวันนี้พี่ทำสำเร็จแล้ว ให้เขารู้สึกเสียดายเรา เหมือนที่พี่เสียดายความสาวที่ให้เขาไปกับคนที่ไม่รู้ค่า
เป็นกำลังใจให้น้องนะคะ คิดให้ดีๆ คนเรากว่าจะโตมาทุกคนเคยผ่านเรื่องราวเกี่ยวกับความรักทั้งนั้น คิดให้ดีๆ คิดถึงตัวเองบ้าง รักตัวเองให้มากๆนะคะ
|
|
|
|
|
