ทานตะวัน
|
ก่อนจะถึงทางตัน - 22/06/2008 07:44
มีโอกาสเข้ามาอ่านปัญหาของหลายท่านที่เปิดใจและระบายความทุกข์ด้วยความไว้ใจในบ้านหลังที่สองแห่งนี้
ได้เห็นความพยายามของทุกคนทั้งเจ้าของบ้านและเพื่อนบ้านที่ร่วมใส่ใจ รู้สึกอบอุ่นและอยากขอบคุณสิ่งดี ๆ ความปรารถนาดี ๆ ที่มนุษย์พึงมีต่อกัน
นอกจากนั้นแล้วยังรู้สึกใจหาย เกิดอะไรขึ้นในสังคมไทย
ที่อดีตเคยมีวัฒนธรรมที่งดงาม การรักนวลสงวนตัว การให้เกียรติสตรีเพศ การยึดมั่นในศีลธรรมอันดีงาม
ปัญหาที่เกิดขึ้น การขอคำปรึกษา ล้วนเป็นความทุกข์ที่เกิดจากความประมาทในชีวิต ไม่อยากเห็นสังคมไทยที่เต็มไปด้วยปัญหาเด็กนักเรียนตั้งครรภ์ในเวลาเรียน การทำแท้ง การนอกใจภรรยา การไม่รู้จักตนเอง และอื่น ๆ อีกมากมาย ล้วนเกิดจากความล้มเหลวของสถาบันครอบครัวทั้งสิ้น
ทำอย่างไรที่จะให้ทุกคนรู้จักป้องกันตัวเอง ในลักษณะ "กันไว้ดีกว่าแก้ แย่แล้วจะแก้ไม่ทัน"
อยากจะเห็นคนไทยมีสติปัญญาในการดำรงชีวิต อยากจะเห็นสถาบันครอบครัว สถาบันการศึกษาที่มั่นคง สามารถปูรากฐานให้เด็กก้าวสู่สังคมด้วยความเชื่อมั่น พร้อมทั้งสร้างสรรค์ ประกอบกิจการงานที่เป็นประโยชน์ มิใช่เที่ยวปาก้อนหินใส่รถที่สัญจรไปมา หรือใช้เวลาในการทะเลาะวิวาทตบตีกัน
กระทู้นี้ไม่ได้ถามค่ะ แต่แสดงความคิดเห็น ด้วยความสะท้อนใจกับสภาพสังคมและปัญหาต่าง ๆ ที่พบเห็นด้วยความเศร้าใจ
เขียนมาเพื่อเตือนสติเด็กและวัยรุ่นไทยให้ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า อย่าด่วนทำอะไรด้วยอารมณ์เพราะการให้คำปรึกษาเป็นเพียงปลายทางของปัญหาที่เกือบจะถึงทางตันแล้ว คนตอบก็เหนื่อยใจไม่ทราบจะช่วยอย่างไร ได้แต่เพียงปลอบใจ หากทุกคนรู้จักใช้หลัก "กฎแห่งกรรม" และเชื่อในผลแห่งการกระทำเกรงกลัวต่อบาป ปัญหาต่าง ๆ ในโลกนี้คงไม่เกิดขึ้นนะคะ
|
