carefor_banner029.jpg
อัปเดทล่าสุด : พฤหัสบดี 20 พฤศจิกายน 2551 : carefor.org อัปเดททุกวัน
หน้าแรก
หน้าแรก
ความรัก
กำลังใจ
ตั้งสติ
ปันน้ำใจ
ใส่ใจมาฝาก
เพลงโดนใจ
สื่อสารอย่างสันติ
สมุดภาพบ้านใส่ใจ
ถาม-ตอบปัญหาชีวิต
ถาม-ตอบปัญหากับลุงริศ
สมุดเยี่ยม
ส่งเมลถึงลุงริศ-พี่นริศ
English Stories
Careforปี12ยินดีต้อนรับ
โดยเฉพาะท่านที่กำลังออนไลน์
ในขณะนี้ทั้ง 160 ท่าน

รับข่าวสารฟรีจากCarefor

โปรดใส่ชื่อของท่าน

ใส่อีเมลของท่าน

ค้นหาง่าย-ใส่คำแล้วEnter
เพื่อนร่วมทาง

Hostที่Careforไว้วางใจ
สนับสนุน Bandwidth

เว็บที่ให้คำแนะนำดีๆกับ Carefor

บ้านนอก|เครือข่ายพุทธิกา
พุทธทาสศึกษา|แก้วไดอารี่
เสมสิกขาลัย|อุดมสาร
นพลักษณ์|มูลนิธิเพืึอผู้บริโภค
GreenPeace
บ้านหมูอบ|นักศึกษาคาทอลิก
ค่ายอาสาพัฒนา | ฅนอาสา ยุติธรรม&สันติ

บ้านใส่ใจ  
::ตั้งกระทู้ใหม่::
<< หน้าแรก < ย้อนกลับ 1 2 หน้าถัดไป > หน้าสุดท้าย >>
ตอบผิดไหม? ถ้า...

 
ตอบ:จะผิดไหม?ถ้า... - 17/06/2005 15:55 ******ไม่ผิดหรอก รักเป็นสิ่งที่ดี รักเป็นสิ่งที่งดงาม ******
แต่เมื่อไหร่ก็ตาม ที่คุณทำให้รักกลายเป็นความปรารถนา เป็นความใคร่ เป็นความอยากได้ อยากมี เมื่อนั้นมันก็ไม่ใช่ความรัก
  Reply Quote
felicita'

 
ตอบ:จะผิดไหม?ถ้า... - 17/06/2005 17:59 ความรักในตัวมันเองไม่ใช่บาป แต่จะบาปหรือจะผิดหรือไม่นั้นก็ต้องดูว่า เราได้ทำพฤติกรรมอะไรที่มันเลยเถิดออกนอกขอบเขตหรือเปล่า?

ถ้าความรักมีไว้เพื่อสนับสนุน ส่งเสริม และเป็นกำลังใจให้แต่ละคนเดินตามทางชีวิตของตนเป็นอย่างดี ความรักก็สวยงาม

แต่เมื่อใดรักแล้วหวังที่จะครอบครองเอาไว้กับตนแต่เพียงผู้เดียว ความรักก็จะกลายเป็นความเจ็บปวด แล้วลองนึกดูว่าจะเจ็บแค่ไหน ? ถ้าคนที่คุณอยากจะครอบครองเป็นพระสงฆ์..... เพราะเขาเป็นสงฆ์เพื่อมวลชน...

ลองมองไกล... และคิดให้ไกล... กว่านี้ บางทีคุณอาจจะพบคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับคุณก็ได้....
  Reply Quote
นิค

 
ตอบ:จะผิดไหม?ถ้า... - 17/06/2005 21:38 ***ชัว
  Reply Quote
Nat

 
ตอบ:จะผิดไหม?ถ้า... - 25/06/2005 21:56 ถ้ารู้สึกว่าชอบใครสักคนหนึ่ง .... แค่นั้น แล้วมันจะผิดได้อย่างไรล่ะค่ะ
ใครก็มีสิทธิรู้สึกชอบใครได้ทั้งนั้น แต่ถ้าความรู้สึกมันเติบโตไปจนต้องการสานสัมพันธ์ไปเป็นอื่นซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ หรือเรียกกว่าอยู่ในอาการหลงรัก ท้งรัก ทั้งใคร่ ทั้งต้องการเขามาเป็นของเรา ก็ต้องพยายามควบคุมความรู้สึกตัวเองให้อยู่ในกรอบของความรู้สึกดีเท่าที่มันเป็นไปได้

ตัวเองเคยรู้สึกชอบคุณพ่อคนหนึ่งเหมือนกัน ตอนนั้นเขายังไม่บวช แต่กำลังอยู่ในช่วงตัดสินใจว่าตัวเองจะบวชหรือสึก เรารู้สึกชอบเขามาก จนเผลอคิดไปว่า "ถ้าเขาตัดสินใจไม่บวชก็คงจะดีนะ เราจะได้มีโอกาสรักเขาได้" พอรู้ตัวว่าตัวเองคิดอย่างนั้นก็รู้สึกผิดมาก ก็ต้องห้ามใจตัวเองว่าควรคิดส่งเสริมเขาไปสู่แนวทางที่เขาเลือกมากกว่า ชื่นชมยินดีกับสิ่งที่เขาเป็น รักเขาด้วยความจริงใจ ไมได้ต้องการครอบครอบเป็นเจ้าของ เพราะความรู้สึกของเรานั้นสามารถจัดการได้ แต่หากเราปล่อยให้มันเติบโตลุกลามไปในแนวทางที่ไม่ควร มันอาจทำร้ายตัวเองได้

แต่ก็ไม่อยากให้คุณรู้สึกผิด เพียงแต่ต้องเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง และจัดการกับมัน หาที่ทางที่เหมาะสมให้กับมัน โดยไม่หักหาญน้ำใจตัวเอง

เคยได้ยินเรื่องของคุณพ่อกับซิสเตอร์บางคนที่เป็นโซลเมทกันไหมค่ะ คือเขาก็รู้สึกดีต่อกัน เป็นความรู้สึกที่พิเศษกว่าคนอื่นๆ แต่เขาก็รู้ว่าจะอยู่กับความรู้สึกแบบนี้อย่างไร ในเมือ่เขาเลือกแล้วว่าจะถวายชีวิตและหัวใจให้พระ เขาก็ชัดเจนในแนวทางนั้น เขาห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้ แต่เขาควบคุมการกระทำได้ เขาเป็นเพื่อน ที่ปรึกษา ที่ดีต่อกัน ช่วยเหลือเกื้อหนุนกันที่จะเติบโตในทางจิตวิญญาณ โดยไม่มีเรื่องเพศเข้ามาเกี่ยว มันก็เป็นความรักที่บริสุทธิได้เหมือนกัน


ขอให้คุณได้เรียนรู้จากหัวใจคุณเอง และจงฟังเสียงของพระที่ต้องการบอกอะไรกับคุณผ่านทางความรู้สึกนี้ค่ะ

เชื่อว่าคงเป็นบทเรียนรู้ที่จะทำให้คุณได้เติบโตขึ้นมากเชียวค่ะ
  Reply Quote
Forbidden love

 
ตอบ:จะผิดไหม?ถ้า... - 02/06/2008 21:25 คุณจะถามทำไม ในเมื่อรู้คำตอบดีอยู่แล้ว รัก ทั้งๆที่มันเป็นไปไม่ได้น่ะ ผิดไม่ผิด อาจเอาบรรทัดฐานมาวัดยากซักนิด แต่ลองถามตัวเองดูสิ ว่าตอนนี้รู้สึก เจ็บ กับความรักของตัวเองรึเปล่า ไม่ได้คิดว่าจะกล่าวโทษอะไรใคร ในเมื่อตัวเองก็ยังคงหนีไม่พ้นวังวนนี้

รัก ทั้งที่รู้ว่าไม่มีวันเป็นจริงได้ รัก ทุ่มเททุกอย่างจนสุดหัวใจ รัก ครั้งแรก และครั้งเดียวในชีวิต ตลอดเวลาสิบกว่าปี ไม่เคยมีสักลมหายใจเดียว ที่จะไม่รักเค้า

ทุกครั้งที่รู้ว่าเค้าเจ็บปวด หรือไม่สบาย เรายิ่งเจ็บร้อนกว่าเค้าเสียอีก ถามว่า เคยคิดมั้ย ว่าอยากครอบครอง ตอบได้ตามประสาปุถุชนคนธรรมดาว่า คิด แต่เมื่อคิดถึงเค้า ในฐานะของคน ที่เรารักมากกว่าชีวิตตัวเอง

ทุกครั้งที่ความรู้สึกอยากครอบครองมันเกิดขึ้นมา ก็มักจะถูกดับไปด้วยความคิดที่ว่า เราต้องยอมปล่อยวาง ให้เค้าได้มีความสุข กับเส้นทางที่เค้าได้เลือกแล้ว ความสุขของเค้า สำคัญกว่าอะไรทั้งหมด

ถามว่าเค้ารักเราบ้างมั้ย โดยสัญชาตญาณ เรารู้ดีที่สุดว่าคำตอบคือ รักมาก แต่ก็ยังน้อยกว่าที่เค้ารักพระเจ้าอยู่ดี และเราเองก็ได้แต่ภาวนาเพื่อเค้า อยู่ทุกลมหายใจ เพื่อขอให้เค้ามั่นคงต่อสิ่งที่เค้าเลือกแล้ว แม้ไม่ได้เคียงคู่ ก็จะขออยู่ข้างๆ เพื่อเป็นกำลังใจ ให้เค้าฝ่าฟันกับการประจญต่างๆ เพื่อส่งเค้าให้ถึงจุดหมายในทางที่เค้าเลือกตลอดไป ... นี่แหละ ความรักของเรา
  Reply Quote
<< หน้าแรก < ย้อนกลับ 1 2 หน้าถัดไป > หน้าสุดท้าย >>
::ตั้งกระทู้ใหม่::

"บ้านใส่ใจ" สนับสนุนผู้คนให้ค้นพบ&แบ่งปันสิ่งดีที่มีอยู่ เพื่อประโยชน์สุขของมหาชน
Carefor.org ©1997 ออกแบบ, ขับเคลื่อนด้วย "แมมโบ้ลายไทย" GNU/GPL License